Хусрави Деҳлавӣ - раҳмаи аллоҳи таъолӣ - дар шеър мтФннаст , қасидау ғазалу маснавиро варзидау ҳамаро ба камоли расонида , татаббуъ хоқонӣ мекунад , ҳарчанд дар қасида ба вай нарасида аммо ғазалро аз ваии гузоронида .

خسرو دهلوی - رحمه الله تعالی - در شعر متفنن است، قصیده و غزل و مثنوی را ورزیده و همه را به کمال رسانیده، تتبع خاقانی می کند، هرچند در قصیده به وی نرسیده اما غزل را از وی گذرانیده.

Ғазалҳои вай ба воситаи маъонии ошно ки арбоби ишқу муҳаббати бҳсби завқу виҷдони худ онро дарме ёбанд мақбули ҳамаи кас афтодааст хумсаи Низомиро касе ба аз вай ҷавоб накардау варои он маснавӣҳои дигар дорад ҳамаи матбӯъу маснӯъ .

غزلهای وی به واسطه معانی آشنا که ارباب عشق و محبت بحسب ذوق و وجدان خود آن را درمی یابند مقبول همه کس افتاده است خمسه نظامی را کسی به از وی جواب نکرده و ورای آن مثنویهای دیگر دارد همه مطبوع و مصنوع.