Дақиқӣ - раҳмаи аллоҳи таъолӣ - аз шуъароӣ мотқдмасту ибтидои шоҳнома ӯ кардааст ва бист ҳазор байт камобеш гуфтау Фирдавсии онро ба итмоми расонида ва аз ҷумлаи суханон вайаст ин ду байт :
دقیقی - رحمه الله تعالی - از شعرای ماتقدم است و ابتدای شاهنامه او کرده است و بیست هزار بیت کمابیش گفته و فردوسی آن را به اتمام رسانیده و از جمله سخنان وی است این دو بیت:
Ёрӣ гузидам аз ҳамаи мардуми парии нажод
یاری گزیدم از همه مردم پری نژاد
Зон шуд зи пеши чашми ман имрӯз чун парӣ
زان شد ز پیش چشم من امروز چون پری
Лашкар бирафт ва он бут лшкршкн бирафт
لشکر برفت و آن بت لشکرشکن برفت
Ҳаргиз мабод дил ки диҳад кас ба лашкарӣ
هرگز مباد دل که دهد کس به لشکری
Ва ин қитъаи дигар :
و این قطعه دیگر:
Ман ӣнҷо дайр мондам хори гаштам
من اینجا دیر ماندم خوار گشتم
Азиз аз мондан доим шавад хор
عزیز از ماندن دایم شود خوار
Чу оби андари шимур бисёр монад
چو آب اندر شمر بسیار ماند
Уфӯнат гирад аз ором бисёр
عفونت گیرد از آرام بسیار