эй аз улувва қадар ба курсии ниҳодаи по

ای از علو قدر به کرسی نهاده پا

Фарқи муқӣми фарши ҳарими ту арши со

فرق مقیم فرش حریم تو عرش سا

Мушкил расад ба давлати тқбили садаи ?ут

مشکل رسد به دولت تقبیل سده ات

Гардун агар чаҳ рост кунад қомати дўто

گردون اگر چه راست کند قامت دوتا

Аз тарафи бомат ар нигарад посбон ба зер

از طرف بامت ار نگرد پاسبان به زیر

Дар чашмаши офтоби намояд кам аз сҳо

در چشمش آفتاب نماید کم از سها

Дар нимаи раҳ ба сидраи бросоид аз урӯҷ

در نیمه ره به سدره برآساید از عروج

Мурғӣ ки сӯии кангар қасрат кунад ҳаво

مرغی که سوی کنگر قصرت کند هوا

Бар осмон агар накунӣ соя чун замин

بر آسمان اگر نکنی سایه چون زمین

Танҳо замин ба сояи ту кӣ кунад вафо

تنها زمین به سایه تو کی کند وفا

Зли замин ба соҳат фаршат наме расад

ضل زمین به ساحت فرشت نمی رسد

Фориғ буд сабоҳи ту аз зулмати мсо

فارغ بود صباح تو از ظلمت مسا

Санги асоси ту зи тслби ҷабал мисл

سنگ اساس تو ز تصلب جبل مثل

Сақфи равоқи ту зи трФъи самои намо

سقف رواق تو ز ترفع سما نما

Зон лангари заминӣ « азои басти алҷбол »

زان لنگر زمینی «اذا بست الجبال »

Зини қиблаи дуое « азои шқти алсмо »

زین قبله دعایی «اذا شقت السما»

Рӯй тавваҷуҳи ҳамаи офоқён ба туаст

روی توجه همه آفاقیان به توست

Ҳам қиблаи умедӣ ва ҳам каъбаи сафо

هم قبله امیدی و هم کعبه صفا

Вазъи ту беназиру баннои ту дилпазир

وضع تو بی نظیر و بنای تو دلپذیر

Оби ту ҷонФзоӣу ҳавои ту длгшо

آب تو جانفزای و هوای تو دلگشا

Ҳар ҷои ту ки менагарм ба зи дайгарии сет

هر جای تو که می نگرم به ز دیگری ست

Бо ту намерасад сифати ман ба ҳеҷ ҷо

با تو نمی رسد صفت من به هیچ جا

Ҷаҳдӣ балиғ кард ба васфи забони нутқ

جهدی بلیغ کرد به وصف زبان نطق

Аммо нашуд ҳануз комаи инбғии адо

اما نشد هنوز کما ینبغی ادا

Худро бар остон ту андозад офтоб

خود را بر آستان تو اندازد آفتاب

Дорад зи шамсаҳои ту дарюзаи зё

دارد ز شمسه های تو دریوزه ضیا

Андохти акси нақши замири мусаввирон

انداخت عکس نقش ضمیر مصوران

Аз бас ки ёфт сафҳаи диёри ту ҷило

از بس که یافت صفحه دیار تو جلا

Хуршеди зари нобу фалаки лоҷуварди гашт

خورشید زر ناب و فلک لاجورد گشت

Карданд ҷои даруни ту худро ба нақш ҳо

کردند جا درون تو خود را به نقش ها

Наққоши чин чаҳ кор кунад дар ту ғайри онк

نقاش چین چه کار کند در تو غیر آنک

Бар нақши калак хеш кашад хомаи хато

بر نقش کلک خویش کشد خامه خطا

Ҳавзи ту дар миёнау анҳори гирд ӯ

حوض تو در میانه و انهار گرد او

Мо бар канор ӯ хуш ва ӯ дар миёни мо

ما بر کنار او خوش و او در میان ما

Чун чори ҷӯии хулд ба алвони мухталиф

چون چار جوی خلد به الوان مختلف

Ҷории сети гирди ҳавзи ту анҳори доимо

جاری ست گرد حوض تو انهار دایما

Ҳавзии аҷаби зи сим ки бар дидаи хаёл

حوضی عجب ز سیم که بر دیده خیال

Тамсил мисли он набӯд ҳади симё

تمثیل مثل آن نبود حد سیمیا

Чу дид ҳавзи сими ту аз оби лутфи пар

چو دید حوض سیم تو از آب لطف پر

Симоб шуд з рӯй замини чашмаи бақо

سیماب شد ز روی زمین چشمه بقا

Сар баркашида турфаи дарахтӣ азон миён

سر برکشیده طرفه درختی ازان میان

Венаи турфа тарка нест дар ӯ қӯти намо

وین طرفه ترکه نیست در او قوت نما

Резон нагашта барги вай аз офати хазон

ریزان نگشته برگ وی از آفت خزان

Ҷунбиши надидаи шохи вай аз савлати сабо

جنبش ندیده شاخ وی از صولت صبا

Мурғон ба шоху барги ваии онсони гирифтаи инс

مرغان به شاخ و برگ وی آنسان گرفته انس

Каз вай намешаванд ба садҳоиу ҳўии ҷудо

کز وی نمی شوند به صد های و هوی جدا

Ҷузи миннатҳои ҳиммати мурғон арш нест

جز منتهای همت مرغان عرش نیست

Набӯд дарахти сидраи бад-ӣни гӯнаи мунтаҳо

نبود درخت سدره بدین گونه منتها

Фаввора дар таронаи зи минқори мурғ ӯ

فواره در ترانه ز منقار مرغ او

Дар боғи даҳр кам зада мурғии чунин наво

در باغ دهر کم زده مرغی چنین نوا

Наниҳода дар ҳарими ту соил ҳануз пой

ننهاده در حریم تو سایل هنوز پای

Гуяд срири боби ту аҳлоу марҳабо

گوید صریر باب تو اهلا و مرحبا

Ҳоҷат ба қавл нест ки бе зиллати суол

حاجت به قول نیست که بی ذلت سوال

Ҳоҷоти соилони з дар мо шавад раво

حاجات سایلان ز در ما شود روا

Аз зулмат кусуф шавад эмини офтоб

از ظلمت کسوف شود ایمن آفتاب

Гар оварад ба сояи деворати илтиҷо

گر آورد به سایه دیوارت التجا

Лек аз фурӯғи шамсаи даруну буруни ту

لیک از فروغ شمسه درون و برون تو

Имкон соя нест магари сояи худо

امکان سایه نیست مگر سایه خدا

Зўолҷўди волмкорму алФзли волмнн

ذوالجود والمکارم و الفضل والمنن

Зўолмҷди волмФохри волъзи волълӣ

ذوالمجد والمفاخر والعز والعلی

Султони ҳусайни он ки буд рӯзи разму базм

سلطان حسین آن که بود روز رزم و بزم

Колғиси фии алътиаҳи воллиси фии алўғо

کالغیث فی العطیة واللیث فی الوغا

Шоҳи ғзои шиор ки дорад ғзоӣ ӯ

شاه غزا شعار که دارد غزای او

Бар рӯзгори душмани дайни сӯрати азо

بر روزگار دشمن دین صورت عزا

Мишкӣни зи таййиби нофаи халқаши машоми гул

مشکین ز طیب نافه خلقش مشام گل

Равшани зи гирди мавкиб ӯ чашми тўтё

روشن ز گرد موکب او چشم توتیا

Ёбад зи кимиёи сифати зари вуҷӯди мис

یابد ز کیمیا صفت زر وجود مس

Вази илтифоти ҳиммат ӯ феъли кимиё

وز التفات همت او فعل کیمیا

Гар ёфтӣ ба хизмат ӯ рухсати қиём

گر یافتی به خدمت او رخصت قیام

Аз пушти чархи пер бурун рафтӣ инҳино

از پشت چرخ پیر برون رفتی انحنا

Набӯд ба рӯзҳои рабиъи он мтр ки хур

نبود به روزهای ربیع آن مطر که خور

Бо дасти зарфишонаши арақи резад аз ҳаё

با دست زرفشانش عرق ریزد از حیا

Шуд хасми сифла аз асари теғ ӯ ду ним

شد خصم سفله از اثر تیغ او دو نیم

Чун арзи суфло аз рақами хати устуво

چون ارض سفلی از رقم خط استوا

Ҳар кас ки рӯ ба меҳри ваии орад чаҳ бок азон

هر کس که رو به مهر وی آرد چه باک ازان

Кофтад чу сояи хасми нигунсораш аз қафо

کافتد چو سایه خصم نگونسارش از قفا

Хоҳад фалак ба соя ӯ хоб варна чист

خواهد فلک به سایه او خواب ورنه چیست

Бар маҳди атласаши зи мау меҳри муттако

بر مهد اطلسش ز مه و مهر متکا

Олами паноҳи шоҳо чун мекашад дилат

عالم پناه شاها چون می کشد دلت

Аз шоҳидони чсри қадари бурқаъи хафо

از شاهدان چسر قدر برقع خفا

Пӯшида нест бар ту ки дар арса фаност

پوشیده نیست بر تو که در عرصه فناست

Маъмуре ки ҳаст дарин арсаи фано

معموریی که هست درین عرصه فنا

Он ба ки аз ишорати меъмори ақлу дайн

آن به که از اشارت معمار عقل و دین

Дар боғи малики қаср адолат кунӣ банно

در باغ ملک قصر عدالت کنی بنا

Ҳар ҷо равон кунӣ зи даруну бурунаши об

هر جا روان کنی ز درون و برونش آب

Аз ҷӯйбори донишу сарчашмаи зко

از جویبار دانش و سرچشمه ذکا

Бинишоняш ба саҳни дарахтӣ ки бошадаш

بنشانیش به صحن درختی که باشدش

Шох аз вафоу гули зи карами мива аз сахо

شاخ از وفا و گل ز کرم میوه از سخا

Баргаш буд ҳаво зада нафасро алоҷ

برگش بود هوا زده نفس را علاج

Шохаш буд змн шудаи аҷзро Асо

شاخش بود زمن شده عجز را عصا

Мурғон бар он нишаста зи осори пари ту

مرغان بر آن نشسته ز آثار پر تو

Афканда дар равоқи фалаки ғулғули сано

افکنده در رواق فلک غلغل ثنا

Аз миваи худ чаҳ гӯям каз таъму буии хуш

از میوه خود چه گویم کز طعم و بوی خوش

Ҷони туро шавад абдолобдини ғизо

جان تو را شود ابدالآبدین غذا

Бифурӯш коми нафасу бихари давлати абад

بفروش کام نفس و بخر دولت ابد

Инак ситодаи муштарӣ « ани аллоҳи уштурӣ »

اینک ستاده مشتری «ان الله اشتری »

Ҳайф оядам ки роят шоҳӣ фитад зи пой

حیف آیدم که رایت شاهی فتد ز پای

Онҷо ки саркашади илми давлати гадо

آنجا که سرکشد علم دولت گدا

Нгшоидти зи сохтани ин сарои кор

نگشایدت ز ساختن این سرای کار

Гар кори он сарой насозӣ дарин саро

گر کار آن سرای نسازی درین سرا

Аз файзи абри лутф ва саҳоб навол туаст

از فیض ابر لطف و سحاب نوال توست

Ҳар нуктае ки зоди азин табъи нуктаи зо

هر نکته ای که زاد ازین طبع نکته زا

Врнӣ дар он муҳӣт ки ҳар қатра ҳаст азу

ورنی در آن محیط که هر قطره هست ازو

Баҳри гуҳар чаҳ қадари сдФризаҳ эй маро

بحر گهر چه قدر صدفریزه ای مرا

То баҳри сайди мурғи иҷобат ҳаме ниҳанд

تا بهر صید مرغ اجابت همی نهند

Ҳар субҳу шоми аҳли сафои домӣ аз дуо

هر صبح و شام اهل صفا دامی از دعا

Бодо ҳамеша мурғи иҷобати шикори ту

بادا همیشه مرغ اجابت شکار تو

Домаши дуои доми лаки алъзу албқо

دامش دعای دام لک العز و البقا