То кӣми хотири осӯда ба ғам ранҷа кунӣ

تا کیم خاطر آسوده به غم رنجه کنی

Ҷон фарсӯдаам аз теғи ситам ранҷа кунӣ

جان فرسوده ام از تیغ ستم رنجه کنی

Гуфтае кам кунамат ранҷа чаҳ ранҷӣ бисёр

گفته ای کم کنمت رنجه چه رنجی بسیار

Ранҷиши ман ҳамаи он сет ки кам ранҷа кунӣ

رنجش من همه آن ست که کم رنجه کنی

Гарчи дидаи сети басии ранҷи зи чашмами қидмат

گرچه دیده ست بسی رنج ز چشمم قدمت

Чашм бар роҳ ту дорам ки қадам ранҷа кунӣ

چشم بر راه تو دارم که قدم رنجه کنی

Аз ғами номау номи ту харобам чаҳ шавад

از غم نامه و نام تو خرابم چه شود

Ки ба ҳарфии ду се як бори қалам ранҷа кунӣ

که به حرفی دو سه یک بار قلم رنجه کنی

Танг шуд шаҳри вуҷӯд аз ту рқибо бар ман

تنگ شد شهر وجود از تو رقیبا بر من

Қадами он ба ки ба саҳрои адам ранҷа кунӣ

قدم آن به که به صحرای عدم رنجه کنی

Ситам аз даст ту бошад карами он давлати кӯ

ستم از دست تو باشد کرم آن دولت کو

Ки ту дастии паии қатлами зи карам ранҷа кунӣ

که تو دستی پی قتلم ز کرم رنجه کنی

Ҷомӣ аз дида қадам кун чаҳ рӯй бар дар ёр

جامی از دیده قدم کن چه روی بر در یار

Ҳайф бошад ки ба пои хоки ҳарам ранҷа кунӣ

حیف باشد که به پا خاک حرم رنجه کنی