Сад шохи гули тозаи нишондам ба ҳавоят

صد شاخ گل تازه نشاندم به هوایت

Бозо ки яке зон ҳама нанишаст ба ҷоят

بازآ که یکی زان همه ننشست به جایت

Бе накҳати пероҳани ту хирқа задам чок

بی نکهت پیراهن تو خرقه زدم چاک

эй ғунча хандон бигушо банди қабоят

ای غنچه خندان بگشا بند قبایت

Мурғии зи диламгар зи пас марг бисозанд

مرغی ز دلم گر ز پس مرگ بسازند

Ҷое напарад ҷуз ба дару боми сироят

جایی نپرد جز به در و بام سرایت

Соем ба таҳи кафши ту рухи баҳри тасаллӣ

سایم به ته کفش تو رخ بهر تسلی

Чун дастрасам нест ки бӯсами кафи поят

چون دسترسم نیست که بوسم کف پایت

Ҳар чанд ба ҳар рӯй қафо мехӯрам аз ту

هر چند به هر روی قفا می خورم از تو

Ҳар ҷо ки рӯй рӯй нтобам зи қафоят

هر جا که روی روی نتابم ز قفایت

Ҳар кас ба дуои дафъ бало мекунад аз хеш

هر کس به دعا دفع بلا می کند از خویش

Ёрб чаҳ балоеи ту ки ҷӯям ба дуоят

یارب چه بلایی تو که جویم به دعایت

Зонсон ки гул аз хори дамад дар дили ҷомӣ

زانسان که گل از خار دمد در دل جامی

Гулҳои вафо май дамад аз хори ҷафоят

گل های وفا می دمد از خار جفایت