Маро аз дарди ту бар синаи доғии сет

مرا از درد تو بر سینه داغی ست

Ки бо он доғам аз марҳами фироқии сет

که با آن داغم از مرهم فراغی ست

Магӯ дигар нахоҳам сӯхти ҷонат

مگو دیگر نخواهم سوخت جانت

Ба доғи хештани кин низ доғии сет

به داغ خویشتن کین نیز داغی ست

Ману вайронаи ҳиҷр эй хуши он кас

من و ویرانه هجر ای خوش آن کس

Ки бо чун ту гулӣ бар тарафи боғии сет

که با چون تو گلی بر طرف باغی ست

Бинол эй андалеби ҳиҷри дида

بنال ای عندلیب هجر دیده

Ки боғи васли ъшртгоаҳи зоғии сет

که باغ وصل عشرتگاه زاغی ست

Ба хуши лаҳнӣ забон магушоӣ комрўз

به خوش لحنی زبان مگشای کامروز

Сурӯди базми гулбонги калоғии сет

سرود بزم گلبانگ کلاغی ست

Ту ҷӯёни нестӣ эй хоҷаи вари не

تو جویان نیستی ای خواجه ور نی

Азон гум ношуда ҳар сӯи суроғии сет

ازان گم ناشده هر سو سراغی ست

Макун ҷомии зи оҳи оташини бас

مکن جامی ز آه آتشین بس

Ки шабҳои ғаматро хуши чароғии сет

که شبهای غمت را خوش چراغی ست