Бози чашмами дирафшон аз лаъл гавҳарбор кист

باز چشمم درفشان از لعل گوهربار کیست

Ашки ман зини гӯнаи гулгун аз гул рухсор кист

اشک من زین گونه گلگون از گل رخسار کیست

Зери девори ту ҳар шаби зори нолам то саҳар

زیر دیوار تو هر شب زار نالم تا سحر

Бар лаби боми ои шабии кини нолаҳои зор кист

بر لب بام آ شبی کین ناله های زار کیست

Чашм медоранд халқӣ дидани рӯят ба хоб

چشم می دارند خلقی دیدن رویت به خواب

То худ ин давлати насиби дида бедор кист

تا خود این دولت نصیب دیده بیدار کیست

Ман намегӯям ту кардӣ чокҳо дар ҷони ман

من نمی گویم تو کردی چاک ها در جان من

Ҳар ки бинад ҷон ман донад ки инҳо кор кист

هر که بیند جان من داند که اینها کار کیست

Кӯии ту сад ҷо ба хӯн оғишта шуд охир бипурс

کوی تو صد جا به خون آغشته شد آخر بپرس

Кини ҳама аз синаи ришу дил аФгор кист

کین همه از سینه ریش و دل افگار کیست

Гаштаам бемор чун чашмат чаҳ бошадгар гуҳӣ

گشته ام بیمار چون چشمت چه باشد گر گهی

Гӯшаи чашм афканӣ сӯем ки ин бемор кист

گوشه چشم افکنی سویم که این بیمار کیست

Номи ҷомӣ тай кун эй мутриби худоро зини ғазал

نام جامی طی کن ای مطرب خدا را زین غزل

Тарсами он ма нашунӯд гар донад ин гуфтор кист

ترسم آن مه نشنود گر داند این گفتار کیست