Азон дарҷи гавҳари такаллум хуш аст

ازان درج گوهر تکلم خوش است

Вази он ғунчатар табассум хуш аст

وز آن غنچه تر تبسم خوش است

Чу мӯрам макун поймоли ҷафо

چو مورم مکن پایمال جفا

Ки бар зердастони тараҳҳум хуш аст

که بر زیردستان ترحم خوش است

Чаҳ май ҷӯӣ аз ман нишони рақиб

چه می جویی از من نشان رقیب

Нишони рақиб аз ҷаҳони гум хуш аст

نشان رقیب از جهان گم خوش است

Нахоҳам ҷудо аз сегон дарат

نخواهم جدا از سگان درت

Ҷаҳонро ки дунё ба мардум хуш аст

جهان را که دنیا به مردم خوش است

Манеҳ гӯи фалаки болаши зркшм

منه گو فلک بالش زرکشم

Сари ман ба хишти сари хам хуш аст

سر من به خشت سر خم خوش است

Ба дарду ғами ишқ хуш ме зем

به درد و غم عشق خوش می زیم

Чу асбоб бошад тнъм хуш аст

چو اسباب باشد تنعم خوش است

Макун бо Рахши ҷомӣ аз нолаи бас

مکن با رخش جامی از ناله بس

Ки бар гули зи булбули тараннум хуш аст

که بر گل ز بلبل ترنم خوش است