Шуд хоки қадами тӯбои он сарви сеӣ қад ро

شد خاک قدم طوبی آن سرو سهی قد را

Мооъзмаҳи шонои мо арФъаҳи қдро

مااعظمه شانا ما ارفعه قدرا

эй пайкари рӯҳонӣ аз зулфи бунаи домӣ

ای پیکر روحانی از زلف بنه دامی

Дар қайди таъаллуқи каши арвоҳи муҷаррад ро

در قید تعلق کش ارواح مجرد را

Ман нақши хатати бастами рӯзӣ ки қалам бо худ

من نقش خطت بستم روزی که قلم با خود

намезад рақам ҳастӣ ин лавҳи забарҷад ро

می زد رقم هستی این لوح زبرجد را

Мапаснд зи қатли ман озор бар он соид

مپسند ز قتل من آزار بر آن ساعد

Як теғи зан аз ғамзаи хӯни рез чу ман сад ро

یک تیغ زن از غمزه خون ریز چو من صد را

Ман зинда ва ту хезии хӯни дгарони резӣ

من زنده و تو خیزی خون دگران ریزی

Ҳар лаҳзаи азин ғусса хоҳам бикашам худ ро

هر لحظه ازین غصه خواهم بکشم خود را

Дардати з азал ояд то рӯз абад поед

دردت ز ازل آید تا روز ابد پاید

Чун шукр гузорад каси ин давлати сармад ро

چون شکر گذارد کس این دولت سرمد را

Дар васфи хатат нав кард ойини сухани ҷомӣ

در وصف خطت نو کرد آیین سخن جامی

Завқӣ дигараст ореи ашъори муҷаддад ро

ذوقی دگر است آری اشعار مجدد را