Ман на танҳо хоҳам ин хубони шаҳрошӯб ро

من نه تنها خواهم این خوبان شهرآشوب را

Кист дар шаҳри он ки хоҳон нест рӯй хуб ро

کیست در شهر آن که خواهان نیست روی خوب را

Дайр меҷунбад бшир эй бод бар канъони гузар

دیر می جنبد بشیر ای باد بر کنعان گذر

Муждаи пероҳани Юсуфи бабри ёқӯб ро

مژده پیراهن یوسف ببر یعقوب را

Дили ниҳодам бар ҷафо то дидам он қади баланд

دل نهادم بر جفا تا دیدم آن قد بلند

Бар дарахти он ба ки бинад марди оқили чӯб ро

بر درخت آن به که بیند مرد عاقل چوب را

Гӯ макун дарди дили ман котиби андари номаи дарҷ

گو مکن درد دل من کاتب اندر نامه درج

Тоқати ин бор набӯд ҳомили мактуб ро

طاقت این بار نبود حامل مکتوب را

Чун сафи дилҳо шикастӣ зин макун Рахши ҷафо

چون صف دلها شکستی زین مکن رخش جفا

Шарт набӯд рафтан аз паии лашкари мағлуб ро

شرط نبود رفتن از پی لشکر مغلوب را

Хоб ноед чашмтарро бе ту шабҳо ағлабӣ

خواب ناید چشم تر را بی تو شبها اغلبی

Гарчи бошад хоби ғолиби мардуми мартӯб ро

گرچه باشد خواب غالب مردم مرطوب را

Дай ба хоки пош бо сад завқ май судами мижа

دی به خاک پاش با صد ذوق می سودم مژه

Гуфт ҷомӣ гирд шуд оҳистаи зани ҷоруб ро

گفت جامی گرد شد آهسته زن جاروب را