Ишқ бояд каз ду олам фард созад мард ро

عشق باید کز دو عالم فرد سازد مرد را

Дарди ин маънӣ набошад мардум бедард ро

درد این معنی نباشد مردم بی درد را

Ваъда ғам медиҳад ёр ва надонад ин қадар

وعده غم می دهد یار و نداند این قدر

Кини навид ишқ бошад ҷони ғами пурвирд ро

کین نوید عشق باشد جان غم پرورد را

Ҳар куҷо гардад зи рӯйиши ҳасанро ҳангомаи гарм

هر کجا گردد ز رویش حسن را هنگامه گرم

Гирди гаштан кӣ расад хуршеди олами гирд ро

گرد گشتن کی رسد خورشید عالم گرد را

Бе худ афтодам чу хӯрдам шарбати ҳиҷрони балӣ

بی خود افتادم چو خوردم شربت هجران بلی

Ҷузи чунон хобии куҷои лоиқ буд ин хӯрд ро

جز چنان خوابی کجا لایق بود این خورد را

Гарчи гаштами хоки роҳ ӯ биҳамдиллоҳ ки бод

گرچه گشتم خاک راه او بحمدالله که باد

Аз сари роҳаши сӯии дигари набарди ин гирд ро

از سر راهش سوی دیگر نبرد این گرد را

Лолаи нимӣ сурх ва нимӣ зарди равед аз гулам

لاله نیمی سرخ و نیمی زرد روید از گلم

Чун барам дар хоки ашки сурху ранги зард ро

چون برم در خاک اشک سرخ و رنگ زرد را

Баради ҷомиро ба кӯяши сайли ашк аммо чаҳ қадар

برد جامی را به کویش سیل اشک اما چه قدر

Дар чунон бастонеи ин хошок об оварад ро

در چنان بستانی این خاشاک آب آورد را