Кист каз ушшоқи пайғомии расонади ёр ро

کیست کز عشاق پیغامی رساند یار را

Ваз фаромӯшон диҳад ёди он Фромши кор ро

وز فراموشان دهد یاد آن فرامش کار را

Шуд дилами озурдаи захми ғам ҳиҷрон куҷост

شد دلم آزرده زخم غم هجران کجاست

Марҳами васлӣ ки аз дил чӣанд он озор ро

مرهم وصلی که از دل چیند آن آزار را

зи ашки хунини срхрўииҳост пеши мардумам

ز اشک خونین سرخرویی هاست پیش مردمم

Ҳақи гузорӣ чун кунам ин дидаи хўнбор ро

حق گزاری چون کنم این دیده خونبار را

Хӯн азон гарем зи ҳиҷр ӯ ки дар хӯни ғарқа ба

خون ازان گریم ز هجر او که در خون غرقه به

Дидаи кӯ лоиқ набошад давлати дидор ро

دیده کو لایق نباشد دولت دیدار را

Пор гуфт он маи бароям бо ту хуши сол дигар

پار گفت آن مه برایم با تو خوش سال دگر

Шуд чунон имсол кандар хоб ҷӯям пор ро

شد چنان امسال کاندر خواب جویم پار را

Баҳри худ номи саги он дар нахоҳам орият

بهر خود نام سگ آن در نخواهم عاریت

Чун писандам бар шиори давлаташи ин ор ро

چون پسندم بر شعار دولتش این عار را

Сар ба болин ҷудоӣ дид ҷомиро табиб

سر به بالین جدایی دید جامی را طبیب

Гуфт ҷузи мурдан алоҷӣ нест ин бемор ро

گفت جز مردن علاجی نیست این بیمار را