Шаби дили сӯхтаи оҳии зи сар дард кашид

شب دل سوخته آهی ز سر درد کشید

Субҳ бишунид ҳамон дами нафас сард кашид

صبح بشنید همان دم نفس سرد کشید

Ману ҷом майу шукри карами пери Муғон

من و جام می و شکر کرم پیر مغان

Ки ба майхонаи марои ҳиммати он мард кашид

که به میخانه مرا همت آن مرد کشید

Дорам аз дӯсти ғуборӣ ки чу ман гирд шудам

دارم از دوست غباری که چو من گرد شدم

Дар раҳ ӯ з чаҳ рӯи домани азин дард кашид

در ره او ز چه رو دامن ازین درد کشید

Моҳ дар хат шавад аз рашки ту зинсон ки рахт

ماه در خط شود از رشک تو زینسان که رخت

Гирди хуршеди хати ғолия пурвирд кашид

گرد خورشید خط غالیه پرورد کشید

Рӯзи бозори рухи хуби ту чун дид фалак

روز بازار رخ خوب تو چون دید فلک

Рақами ҳасан чаро бар ма шабгард кашид

رقم حسن چرا بر مه شبگرد کشید

Мижа хоҳад ки кунад қиссаи ҳиҷрони таҳрир

مژه خواهد که کند قصه هجران تحریر

Кини ҳамаи ҷадвали хунин ба рух зард кашид

کین همه جدول خونین به رخ زرد کشید

Ҷомёи дил ба ғаму дард на андари раҳи ишқ

جامیا دل به غم و درد نه اندر ره عشق

Ки нашуд марди раҳи он кас ки на ин дард кашид

که نشد مرد ره آن کس که نه این درد کشید