Моҳи ман то камар аз мӯӣ миён накушояд

ماه من تا کمر از موی میان نگشاید

Бедилонро гиреҳ аз ришта ҷон накушояд

بیدلان را گره از رشته جان نگشاید

Чун бунафшаи зи қафои боди забони сӯсан ро

چون بنفشه ز قفا باد زبان سوسن را

Гар ба озодии он сарв забон накушояд

گر به آزادی آن سرو زبان نگشاید

Гар бибинад садафи он ҳуққа дар гарчи фитад

گر ببیند صدف آن حقه در گرچه فتد

Ҷои қатраи гуҳар аз абр даҳон накушояд

جای قطره گهر از ابر دهان نگشاید

Он ду лаб ҳаст ду кони шукр ар шаҳди фуруш

آن دو لب هست دو کان شکر ار شهد فروش

Бинад онро дигар аз шарм дукон накушояд

بیند آن را دگر از شرم دکان نگشاید

Дар гулӯи гиряи гиреҳ гашт бисӯзад дил агар

در گلو گریه گره گشت بسوزد دل اگر

Теғи он шӯхи раҳи оҳ ва фиғон накушояд

تیغ آن شوخ ره آه و فغان نگشاید

То ишорат накунад абрӯӣ ӯ чархи фалак

تا اشارت نکند ابروی او چرخ فلک

Бар дилами тири балоеи з камон накушояд

بر دلم تیر بلایی ز کمان نگشاید

Пеши афсурдаи дилони арзи сухани ҷомӣ чанд

پیش افسرده دلان عرض سخن جامی چند

Дафтари хеши гули айём хазон накушояд

دفتر خویش گل ایام خزان نگشاید