Оҳӯии чашми ту дили шерони дайни барад

آهوی چشم تو دل شیران دین برد

Оҳӯ ки дид кӯи дили шерони чунин барад

آهو که دید کو دل شیران چنین برد

Гардад зи тоби меҳри ту рухшандаи ахтарӣ

گردد ز تاب مهر تو رخشنده اختری

Ҳар пораи дил ки оҳ ба чархи барин барад

هر پاره دل که آه به چرخ برین برد

Воъиз ки васфи хулд ҳаме кард ва шарм дошт

واعظ که وصف خلد همی کرد و شرم داشت

Пеши лабат ки ном майу ангабини барад

پیش لبت که نام می و انگبین برد

Ндиҳанд ним ҷуръа ба сад сола зуҳд кист

ندهند نیم جرعه به صد ساله زهد کیست

Кини қиссаро ба зоҳид хилват нишин барад

کین قصه را به زاهد خلوت نشین برد

Тобами пас аз суҷуди раҳат рӯй аз сабо

تابم پس از سجود رهت روی از صبا

Тарсам ки хоки пои туам аз ҷабини барад

ترسم که خاک پای توام از جبین برد

Оташ ба ҳафт чарх занад барқи оҳи ман

آتش به هفت چرخ زند برق آه من

Гар ним шуълаи зини ҷигари оташини барад

گر نیم شعله زین جگر آتشین برد

Ҷомии хаёли холи ту бо худ ба хоки барад

جامی خیال خال تو با خود به خاک برد

Чун мӯр дона ёфт ба зери замини барад

چون مور دانه یافت به زیر زمین برد