намерасад боди сабои вази ёр ёдам ме диҳад

می رسد باد صبا وز یار یادم می دهد

Зон хиромони сарви хуши рафтор ёдам ме диҳад

زان خرامان سرو خوش رفتار یادم می دهد

Шоҳиди гул май намояд аз ниқоби ғунча рӯй

شاهد گل می نماید از نقاب غنچه روی

Нозукии он гули рухсор ёдам ме диҳад

نازکی آن گل رخسار یادم می دهد

Май кушояди наргиси махмури чашм аз хоби ноз

می گشاید نرگس مخمور چشم از خواب ناز

Шеваи он наргиси бемор ёдам ме диҳад

شیوه آن نرگس بیمار یادم می دهد

намешавад дар пардаи гул ҳар дам ба рағми андалеб

می شود در پرده گل هر دم به رغم عندلیب

Меҳнати маҳрӯмии дидор ёдам ме диҳад

محنت محرومی دیدار یادم می دهد

Сӯии бустон май рӯм каз гиря осоем дамӣ

سوی بستان می روم کز گریه آسایم دمی

Бози абри он гиряҳои зор ёдам ме диҳад

باز ابر آن گریه های زار یادم می دهد

Шуъла зад оташ ба дил ваа ин рафиқи сангдил

شعله زد آتش به دل وه این رفیق سنگدل

Чанд азон шӯхи Фромшкор ёдам ме диҳад

چند ازان شوخ فرامشکار یادم می دهد

Умр худ гӯйанд ҷомӣ сарф кардӣ дар сухан

عمر خود گویند جامی صرف کردی در سخن

Чун кунам пеши ваии ин гуфтор ёдам ме диҳад

چون کنم پیش وی این گفتار یادم می دهد