Он ду рухро ҷомеъи оёти зебои шинос

آن دو رخ را جامع آیات زیبایی شناس

Хубрӯён карда зонҷои ояти ҳасани иқтибос

خوبرویان کرده زانجا آیت حسن اقتباس

Ҳоли чоки сина кандар хирқа медорам ниҳон

حال چاک سینه کاندر خرقه می دارم نهان

Фош хоҳам гуфт азин пас чанд печам дар либос

فاش خواهم گفت ازین پس چند پیچم در لباس

Пос анфос аст мегӯйанд шарти роҳи ишқ

پاس انفاس است می گویند شرط راه عشق

Ҷони фидои роҳдонии кини нафасро дошт пос

جان فدای راهدانی کین نفس را داشت پاس

Мазраъи умр маро шуд гўиёи вақти дарав

مزرع عمر مرا شد گوییا وقت درو

Каз хаёли абрӯяти хами гашти қади ман чу дос

کز خیال ابرویت خم گشت قد من چو داس

Гар баннои тавба вайрон шуд биҳамдиллоҳ ки ҳаст

گر بنای توبه ویران شد بحمدالله که هست

Муҳкам аз хишти сари хами қасри ъушратро асос

محکم از خشت سر خم قصر عشرت را اساس

Бо либос фақр ноед халъати шоҳии дуруст

با لباس فقر ناید خلعت شاهی درست

Зишт бошад ҷомаи нимӣ атлас ва нимӣ пилос

زشت باشد جامه نیمی اطلس و نیمی پلاس

Кам шинави овозаи тоси фалаки ҷомӣ ки буд

کم شنو آوازه طاس فلک جامی که بود

Он ҳамаи расвои канъонёни зи овози тос

آن همه رسوایی کنعانیان ز آواز طاس