Чанд сӯй чаман оем ба ҳавоят чу сабо

چند سوی چمن آیم به هوایت چو صبا

Як раҳ эй сарви сеӣ қомат раъно бинмо

یک ره ای سرو سهی قامت رعنا بنما

Ба таҳи Кретаи нилии сӯии бустони бхром

به ته کرته نیلی سوی بستان بخرام

То гул аз шавқ кунад хирқаи фирӯзаи қабо

تا گل از شوق کند خرقه فیروزه قبا

Боғбон кош кунад сӯсану гули фарши раҳат

باغبان کاش کند سوسن و گل فرش رهت

Зонка бар рӯй замини ҳайф буд он кафи по

زانکه بر روی زمین حیف بود آن کف پا

Сарвро ҷолиб ҷӯйаст ва туро гӯшаи чашм

سرو را جالب جوی است و تو را گوشه چشم

Аллоҳи аллоҳ чаҳ тафовути ту куҷои сарви куҷо

الله الله چه تفاوت تو کجا سرو کجا

Ҳамчуи булбул ба ҳавои гули рӯяти нолам

همچو بلبل به هوای گل رویت نالم

Нест ин нолау фарёди ман аз боди ҳаво

نیست این ناله و فریاد من از باد هوا

Зоби софии нигари он рӯй чу гул то доне

زآب صافی نگر آن روی چو گل تا دانی

Каз чаҳ рӯи ин ҳама ҷӯён тавонад аҳли сафо

کز چه رو این همه جویان تواند اهل صفا

Бо ту ҷомии ҳаваси гашт гулистон дорад

با تو جامی هوس گشت گلستان دارد

Лек чун ҳамраҳе сарв кунад шохи гё

لیک چون همرهی سرو کند شاخ گیا