Ҳар чаҳ асбоб ҷамоласт рухи хуби ту ро

هر چه اسباب جمال است رخ خوب تو را

Ҳама бар ваҷҳ камоласт комаи лои ихФӣ

همه بر وجه کمال است کما لا یخفی

Баъди умрӣ кшмт гуфтӣ ва ман ме меРом

بعد عمری کشمت گفتی و من می میرم

Ҳар дам аз ғам ки мабодо накунад умри вафо

هر دم از غم که مبادا نکند عمر وفا

Бас ки зоҳид ба риёи сбҳаҳи сад донаи шимурд

بس که زاهد به ریا سبحه صد دانه شمرد

Дар ҳамаи шаҳри бад-ӣн шева шуд ангушти намо

در همه شهر بدین شیوه شد انگشت نما

Гар ба теғи ту ҷудо шуд серум аз тан чаҳ ғам аст

گر به تیغ تو جدا شد سرم از تن چه غم است

Ғам аз он сет ки аз теғ ту афтод ҷудо

غم از آن ست که از تیغ تو افتاد جدا

Хостам хоҳам азон лаб ба дуои дашномӣ

خواستم خواهم ازان لب به دعا دشنامی

Ҳоҷати ман чу равои гашт чаҳ ҳоҷат ба дуо

حاجت من چو روا گشت چه حاجت به دعا

Талаби бӯса азон лаб набӯд ҳад касе

طلب بوسه ازان لب نبود حد کسی

Дар сари ман ҳавасӣ ҳаст вале зон кафи по

در سر من هوسی هست ولی زان کف پا

Ҷомии охир ба сари зулф ту зад дасти умед

جامی آخر به سر زلف تو زد دست امید

Хсаҳи аллоҳи таъолии бмзиди алзлФо

خصه الله تعالی بمزید الزلفا