эй хуррам аз ҳавои рахти навбаҳори ишқ

ای خرم از هوای رخت نوبهار عشق

Дар ҳар дилии зи тозаи гулати хори хори ишқ

در هر دلی ز تازه گلت خار خار عشق

Ҳар чанд сархушии з май ҳасан ёд кун

هر چند سرخوشی ز می حسن یاد کن

Моро ки ҷон расед ба лаб дар хумори ишқ

ما را که جان رسید به لب در خمار عشق

Маҳмили ҳамин ба синаи вайрони мо кушод

محمل همین به سینه ویران ما گشاد

Ҳар корвони ғам ки расед аз диёри ишқ

هر کاروان غم که رسید از دیار عشق

Фарқии миёни орифу обид ниҳода анд

فرقی میان عارف و عابد نهاده اند

Ин хуш ба ишқи кор буд ваон ба кори ишқ

این خوش به عشق کار بود وان به کار عشق

Гар кӯҳкани з пой даромад чаҳ ҷои таън

گر کوهکن ز پای درآمد چه جای طعن

Валлоҳ ки кӯҳ паст шавад зери бори ишқ

والله که کوه پست شود زیر بار عشق

Ҳргаҳи хаданги ғамзаи гушойии зи шасти ноз

هرگه خدنگ غمزه گشایی ز شست ناز

Бошад эй сидраи фурӯтар шикори ишқ

باشد همای سدره فروتر شکار عشق

Ҷомии мадори ранҷаи дил аз фикри оқибат

جامی مدار رنجه دل از فکر عاقبت

Ҳоле ба нақди хуши гузарони рӯзгори ишқ

حالی به نقد خوش گذران روزگار عشق