Хушаст нози ту эй сарви гули изори маро

خوش است ناز تو ای سرو گل عذار مرا

Ниёзпарвар ишқам ба нози дори маро

نیاز پرور عشقم به ناز دار مرا

Магӯ ба тарафи чамани ҷилваи раёҳини байн

مگو به طرف چمن جلوه ریاحین بین

Дилами асири ту бо дигарон чаҳ кори маро

دلم اسیر تو با دیگران چه کار مرا

зи гашти боғ чаҳ хезади зи гул чаҳ бигушоед

ز گشت باغ چه خیزد ز گل چه بگشاید

Даруни ҷони зи ту сад гӯнаи хорхори маро

درون جان ز تو صد گونه خارخار مرا

Магӯ ба ҳар чаҳ кунам ихтиёри даҳ ки намонад

مگو به هر چه کنم اختیار ده که نماند

Ба пеши ҳукми ту ёроии ихтиёри маро

به پیش حکم تو یارای اختیار مرا

Каманди зулфи туами банд май наад бар пой

کمند زلف توام بند می نهد بر پای

Вагарна на азм раҳиласт азин диёри маро

وگرنه نه عزم رحیل است ازین دیار مرا

зи ҷоми лаъли лабати ҷуръае карами фармой

ز جام لعل لبت جرعه ای کرم فرمای

Ки кишти наргиси масти ту дар хумори маро

که کشت نرگس مست تو در خمار مرا

Ба дарди ғуссау андӯҳ азон хушами ҷомӣ

به درد غصه و اندوه ازان خوشم جامی

Ки софи айш ва тараб нест хушгувори маро

که صاف عیش و طرب نیست خوشگوار مرا