Фурӯғ рӯй ту хуршеду ма басаст маро

فروغ روی تو خورشید و مه بس است مرا

Ҷабинати оинаи сбҳгаҳ басаст маро

جبینت آینه صبحگه بس است مرا

Маро чаҳ ҳад ки шавад абрӯии ту миҳробам

مرا چه حد که شود ابروی تو محرابم

Нишони наъли самандат ба раҳ басаст маро

نشان نعل سمندت به ره بس است مرا

Чаҳ ғам ки шохи амли ғунчаи муроди надод

چه غم که شاخ امل غنچه مراد نداد

Дилам ки бастаи зи хӯни таҳ ба таҳ басаст маро

دلم که بسته ز خون ته به ته بس است مرا

Ҳиҷоб шуд сари зулфи сиёҳи пеши рахт

حجاب شد سر زلف سیاه پیش رخت

Ҳамин аломати бахти сияҳ басаст маро

همین علامت بخت سیه بس است مرا

Ба ишқи куҳна ки нав шуд агар гунаҳи корам

به عشق کهنه که نو شد اگر گنه کارم

Хати изори ту узр гуфта басаст маро

خط عذار تو عذر گفته بس است مرا

Нгўимти гуҳу бегаи дилами нигаҳ май дор

نگویمت گه و بیگه دلم نگه می دار

Гуҳии зи чашми хушати як нигаҳ басаст маро

گهی ز چشم خوشت یک نگه بس است مرا

Кунам ба бода чу ҷомии далолати сӯфӣ

کنم به باده چو جامی دلالت صوفی

Ҳамин муомила дар хонқаҳ басаст маро

همین معامله در خانقه بس است مرا