Май хиромади сӯии бустони шоҳиди раънои гул

می خرامد سوی بستان شاهد رعنای گل

намеравад оби равон то сар наад дар пои гул

می رود آب روان تا سر نهد در پای گل

Тофт абр аз сими риштаи сӯзан аз зари сохт меҳр

تافت ابر از سیم رشته سوزن از زر ساخت مهر

То сабои дузади қабои лутф бар болои гул

تا صبا دوزد قبای لطف بر بالای گل

Ҷилваи гулро буд чизеи варои рангу буи

جلوه گل را بود چیزی ورای رنگ و بوی

Нест бечизе ки булбул шуд чунин шайдои гул

نیست بی چیزی که بلبل شد چنین شیدای گل

Вақти гул комӣ бигир аз дилбари норустаи хат

وقت گل کامی بگیر از دلبر نارسته خط

Пеш азон рӯзӣ ки бинии хорҳо бар ҷои гул

پیش ازان روزی که بینی خارها بر جای گل

Базми мисатонро бёроӣ аз гул эй соқӣ ки шуд

بزم مستان را بیارای از گل ای ساقی که شد

Базми боғи ороста аз рӯй базми орои гул

بزم باغ آراسته از روی بزم آرای گل

Лаби лаби ҷӯии оу гулро байн ба садру ишваи ҷӯй

لب لب جوی آ و گل را بین به صدر و عشوه جوی

эй ки чун оби равонии лаб ба лаби ҷӯёии гул

ای که چون آب روانی لب به لب جویای گل

Васфи гул то чанд ҷомӣ ҳар киро зон лолаи рух

وصف گل تا چند جامی هر که را زان لاله رخ

Чун ту бошад доғ бар дил кӣ кунад пурвои гул

چون تو باشد داغ بر دل کی کند پروای گل