Ман бедили гуҳӣ з омад шуд Кувайт наёсоем

من بیدل گهی ز آمد شد کویت نیاسایم

Вале ҳаргиз наме байнами туро чандон ки ме оем

ولی هرگز نمی بینم تو را چندان که می آیم

Марои зин дар марон чун бо сгонт бастаам аҳдӣ

مرا زین در مران چون با سگانت بسته ام عهدی

Ки то ҷон дар танам бошад буд хок дарат ҷоем

که تا جان در تنم باشد بود خاک درت جایم

Бгриди зор ва гуяд ҷони азин мушкили тавон бурдан

بگرید زار و گوید جان ازین مشکل توان بردن

Ҷароҳатҳои пайкони туро бо ҳар ки бинмоем

جراحت های پیکان تو را با هر که بنمایم

Агар бӯсидани пой ту натавон кош бигзорӣ

اگر بوسیدن پای تو نتوان کاش بگذاری

Ки рухсори ғуборолуд бар хок раҳат соем

که رخسار غبارآلود بر خاک رهت سایم

Нишони пои ман ҳайфаст дар кӯии ту шодам кун

نشان پای من حیف است در کوی تو شادم کن

Ба як ваъда ки аз шодӣ наёяд бар замин поем

به یک وعده که از شادی نیاید بر زمین پایم

Наёяд ҷузи хаёли оризати пеши назари чизе

نیاید جز خیال عارضت پیش نظر چیزی

Чу аз хоби аҷали рӯзи қиёмат чашм бигушоем

چو از خواب اجل روز قیامت چشم بگشایم

з рӯй мардумӣ икраҳ бигӯ ҷомии саги мое

ز روی مردمی یکره بگو جامی سگ مایی

Агар чаҳ он чунон ҳам нестам кини номро шоим

اگر چه آن چنان هم نیستم کین نام را شایم