Бар сари кӯии Муғони бас буд ин мартаба ам

بر سر کوی مغان بس بود این مرتبه‌ام

Ки ниҳоданд лақаби дрдкш мстбаҳ ам

که نهادند لقب دردکش مصطبه‌ام

Гар кунад ҳамдамат эй моҳи марои кавкаби бахт

گر کند همدمت ای ماه مرا کوکب بخت

Шоҳи сайёри хиҷолати барад аз кавкаба ам

شاه سیار خجالت برد از کوکبه‌ام

Ман чу зари поки айёрам ба вафоят ки мазан

من چو زر پاک عیارم به وفایت که مزن

Ҳрдм аз санги ҷафо бар маҳак таҷриба ам

هردم از سنگ جفا بر محک تجربه‌ام

Кас набинад пас азин рӯзи хуш ар зон ки кунанд

کس نبیند پس ازین روز خوش ار زان که کنند

Бар ҳамаи халқи ҷаҳони бахши ғами як шабаҳ ам

بر همه خلق جهان بخش غم یک‌شبه‌ام

Бода аз машрабаи зар ба шаҳи арзонии бод

باده از مشربه زر به شه ارزانی باد

Бӯе аз машраби риндон ба аз он машраба ам

بویی از مشرب رندان به از آن مشربه‌ام

Дбаҳи холӣ сет мазан даст бар он эй хоҷа

دبه خالی‌ست مزن دست بر آن ای خواجه

Ки зи ҷо май набарди садумати ин дабдаба ам

که ز جا می‌نبرد صدمت این دبدبه‌ام

Ҷомӣ аз бахт сияҳ нест ҷузи инам ҳавасӣ

جامی از بخت سیه نیست جز اینم هوسی

Ки кашад паҳлавии он дона дар чун шабаҳ ам

که کشد پهلوی آن دانه در چون شبه‌ام