Хушам ки рӯ ба мулоқоти ёр худ дорам

خوشم که رو به ملاقات یار خود دارم

Умеди марҳами ҷони фигор худ дорам

امید مرهم جان فگار خود دارم

Яке сети шаҳри ману шаҳри ёри ман имрӯз

یکی ست شهر من و شهر یار من امروز

Ҳавои шаҳри худу шаҳриёр худ дорам

هوای شهر خود و شهریار خود دارم

Ҳазор бор шуд аз хӯни дили канорами пар

هزار بار شد از خون دل کنارم پر

Ки коми хеш кунун дар канор худ дорам

که کام خویش کنون در کنار خود دارم

Баҳори айши марои тозаи сохт бор дигар

بهار عیش مرا تازه ساخت بار دگر

Наме ки бар мижаи ашкбор худ дорам

نمی که بر مژه اشکبار خود دارم

Маро чу шамъ набошад ба ғайри сӯзу гудоз

مرا چو شمع نباشد به غیر سوز و گداز

Таматтуъӣ ки зи шабҳои тор худ дорам

تمتعی که ز شبهای تار خود دارم

Гузашти аҳди ҷавонӣ ба кори ишқ ва ҳануз

گذشت عهد جوانی به کار عشق و هنوز

Агар чаҳ пер шудам рӯ ба кор худ дорам

اگر چه پیر شدم رو به کار خود دارم

Магӯ ки тавбаи з меихтиёр кун ҷомӣ

مگو که توبه ز می اختیار کن جامی

Ман он ним ки ба кафи ихтиёр худ дорам

من آن نیم که به کف اختیار خود دارم