Ҳар дами зи ту бар синаи сад доғ ҷафо хоҳам

هر دم ز تو بر سینه صد داغ جفا خواهم

Бо дарди ту ху дорам ҳошо ки даво хоҳам

با درد تو خو دارم حاشا که دوا خواهم

Ҳар кас ба ҳавоӣ дил хоҳад зи ту мақсӯдӣ

هر کس به هوای دل خواهد ز تو مقصودی

Ин ҷумлаи туфайли ту ман аз ту туро хоҳам

این جمله طفیل تو من از تو تو را خواهم

Натавон ба мижа рафтан аз раҳгузарати гардӣ

نتوان به مژه رفتن از رهگذرت گردی

Он ба ки ман ин серума аз бод сабо хоҳам

آن به که من این سرمه از باد صبا خواهم

Набӯд чу рқибонм дар ҳавсилаи пайвандат

نبود چو رقیبانم در حوصله پیوندت

Лек аз ту рақибонро чун хеш ҷудо хоҳам

لیک از تو رقیبان را چون خویش جدا خواهم

Дай аз ту вафо ҷустам додӣ ба ҷафои ваъда

دی از تو وفا جستم دادی به جفا وعده

Боз омадаам имрӯзи кони ваъда вафо хоҳам

باز آمده ام امروز کان وعده وفا خواهم

Дастам ба сари сарват чун менарасад худ ро

دستم به سر سروت چون می نرسد خود را

Дар роҳи ту чун сояи афтодаи з по хоҳам

در راه تو چون سایه افتاده ز پا خواهم

Гуфтӣ ки киро хоҳӣ аз хайл батон ҷомӣ

گفتی که که را خواهی از خیل بتان جامی

Чашмии сети марои охири ғайр аз ту киро хоҳам

چشمی ست مرا آخر غیر از تو که را خواهم