Чу набӯд рӯй ҷонони дида равшан наме хоҳам

چو نبود روی جانان دیدهٔ روشن نمی‌خواهم

Чаҳ ҷои дидаи равшан ки ҷон дар тан наме хоҳам

چه جای دیده روشن که جان در تن نمی‌خواهم

Мефурӯз эй рафиқи имшаби чароғи ин кулбаи ғам ро

میفروز ای رفیق امشب چراغ این کلبهٔ غم را

Ки бе рӯй ваии ин вайронаро равшан наме хоҳам

که بی‌روی وی این ویرانه را روشن نمی‌خواهم

зи тору пуд ҳар ҷинсии таниш озор ме гирад

ز تار و پود هر جنسی تنش آزار می‌گیرد

Ба ҷузи барги гули суряш пероҳан наме хоҳам

به جز برگ گل سوریش پیراهن نمی‌خواهم

Ғамаши оташ ба ман дар зад рамед аз дили хаёл ӯ

غمش آتش به من در زد رمید از دل خیال او

Ки ман шабҳо зи қудсами гӯша гулхан наме хоҳам

که من شب‌ها ز قُدسم گوشهٔ گلخن نمی‌خواهم

Нишон эй боғбони пеши хасу хорам ки бе поён

نشان ای باغبان پیش خس و خارم که بی‌پایان

Ғамӣ дорам тамошои гул ва сӯсан наме хоҳам

غمی دارم تماشای گل و سوسن نمی‌خواهم

Танам чун хок гардад дар раҳаши обии зан эй дида

تنم چون خاک گردد در رهش آبی زن ای دیده

Ки ман ин гирди меҳнатро бар он доман наме хоҳам

که من این گرد محنت را بر آن دامن نمی‌خواهم

Ба сад зории висолаши хостам гуфто бирав ҷомӣ

به صد زاری وصالش خواستم گفتا برو جامی

Чаҳ суд аз хоҳиш бисёр ту чун ман наме хоҳам

چه سود از خواهش بسیار تو چون من نمی‌خواهم