Кош вайрон шавад аз сайли фанои хонаи мо

کاش ویران شود از سیل فنا خانه ما

То кашад ганҷи ҷафои рахт ба вайронаи мо

تا کشد گنج جفا رخت به ویرانه ما

Чархи фирӯза ки бинии зи шафақи гулгунаш

چرخ فیروزه که بینی ز شفق گلگونش

Дарди олӯдаи суфолии сети зи хмхонаҳи мо

درد آلوده سفالی ست ز خمخانه ما

Моу паймон май эй зоҳиди паймонаи шикан

ما و پیمان می ای زاهد پیمانه شکن

Даври боди офати санги ту зи паймонаи мо

دور باد آفت سنگ تو ز پیمانه ما

Турфаи ҳоле ки ба як ҳарфи забони нгшодим

طرفه حالی که به یک حرف زبان نگشادیم

Қоф то қофи ҷаҳон пар шуд аз афсонаи мо

قاف تا قاف جهان پر شد از افسانه ما

Шеваи зуҳд ба риндон чаҳ фурушем ки нест

شیوه زهد به رندان چه فروشیم که نیست

Нархи як ҷуръа май сбҳаҳи сад донаи мо

نرخ یک جرعه می سبحه صد دانه ما

Сояи раҳматӣ эй шамъи чгли коФтодаҳи сет

سایه رحمتی ای شمع چگل کافتاده ست

Болу пари сӯхта дар пои ту парвонаи мо

بال و پر سوخته در پای تو پروانه ما

Ҷомии ин нофаи гушойии з ки омӯхта Эй

جامی این نافه گشایی ز که آموخته ای

Ки муаттар шуд аз анфоси ту кошонаи мо

که معطر شد از انفاس تو کاشانه ما