Ҳар кас ки бинад он лаъли хандон

هر کس که بیند آن لعل خندان

Ангушт ҳайрат гирад ба дандон

انگشت حیرت گیرد به دندان

Бо сарви қадати лофи баландӣ

با سرو قدت لاف بلندی

Аз сари ниҳодаи болоблндон

از سر نهاده بالابلندان

Роҳи ғаматро бо он дарозӣ

راه غمت را با آن درازی

Паймӯдами сад паии мишкӣни камандон

پیموده صد پی مشکین کمندان

Ҷаъди бунафша дар боғ бе ту

جعد بنفشه در باغ بی تو

Соҳибдилонро бандасту зиндон

صاحبدلان را بند است و زندان

Ҳаргиз набошад маи нимаи ту

هرگز نباشد مه نیمه تو

Гар худ ба хӯбӣ гардад ду чандон

گر خود به خوبی گردد دو چندان

Дрддли ман донеи валикин

درددل من دانی ولیکن

Раҳмии надорӣ бар дардмандон

رحمی نداری بر دردمندان

Ҷомии писандади сад ранҷ бо худ

جامی پسندد صد رنج با خود

Ҷузи ранҷи суҳбат бо худписандон

جز رنج صحبت با خودپسندان