эй зи ишқати сад бало бар ҷони ғами пурвирди ман

ای ز عشقت صد بلا بر جان غم پرورد من

Карда ошӯби ғамати тороҷи хоб ва хӯрд ман

کرده آشوب غمت تاراج خواب و خورد من

Ман надорам тоб бе дардии худоро эй табиб

من ندارم تاب بی دردی خدا را ای طبیب

Марҳамӣ фармо ки ҳар дам беш гардад дарди ман

مرهمی فرما که هر دم بیش گردد درد من

Хоки гаштам дар раҳат бигузар ба ман эй срўноз

خاک گشتم در رهت بگذر به من ای سروناز

Пеш азон рӯзӣ ки ое ва наёбӣ гирди ман

پیش ازان روزی که آیی و نیابی گرد من

Сӯии ту ҳамроҳ ашк омад танами домани макаш

سوی تو همراه اشک آمد تنم دامن مکش

эй гули хандони азин хошок об оварад ман

ای گل خندان ازین خاشاک آب آورد من

Дайгариро бар ту чун гирами бадал чун мисли ту

دیگری را بر تو چون گیرم بدل چون مثل تو

Дар ҳамаи олами наёбади фикри олами гирди ман

در همه عالم نیابد فکر عالم گرد من

Раҳ ба гулзорами мада бе ӯ мабод эй боғбон

ره به گلزارم مده بی او مباد ای باغبان

Тозаи гулҳоро хазон ояд зи оҳи сарди ман

تازه گلها را خزان آید ز آه سرد من

Гуфта ҷомӣ надорад рангӣ аз савдои мо

گفته جامی ندارد رنگی از سودای ما

Шарми дори охири зи ашки сурху ранги зарди ман

شرم دار آخر ز اشک سرخ و رنگ زرد من