Гоҳ дар дили созу гуҳ дар дидаи ҷо

گاه در دل ساز و گه در دیده جا

Ҳар ду ҷой туаст эй бдролдҷӣ

هر دو جای توست ای بدرالدجی

Тӯбо омад қади ту вақти хиром

طوبی آمد قد تو وقت خرام

Гар хиромади сӯии мо тӯбои лно

گر خرامد سوی ما طوبی لنا

То ба ҳар чашмии зи роҳати серумаи барад

تا به هر چشمی ز راهت سرمه برد

Чашм ман дорад ғуборӣ аз сабо

چشم من دارد غباری از صبا

наменагӯям бандаи хешами шумор

می نگویم بنده خویشم شمار

Нест ҳукмии бандаро бар подшо

نیست حکمی بنده را بر پادشا

Хоҳам аз дил баркашам пайкони ту

خواهم از دل برکشم پیکان تو

Лекин аз дил барнаме ояд маро

لیکن از دل برنمی آید مرا

Парда бигушо чун намӯдӣ он ду зулф

پرده بگشا چون نمودی آن دو زلف

То рахт байнем баъд аз умрҳо

تا رخت بینیم بعد از عمرها

Гар сари ҷомии ҷудосозӣ ба теғ

گر سر جامی جدا سازی به تیغ

Ба кисозӣ зостони худ ҷудо

به که سازی زآستان خود جدا