Зинсон ки ху гирифт дилам бо висоли ту

زینسان که خو گرفت دلم با وصال تو

Вои ман он замон ки набинам ҷамоли ту

وای من آن زمان که نبینم جمال تو

Мардуми зи фурқати ту куҷо рафт онкии ман

مردم ز فرقت تو کجا رفت آنکه من

Ҳар лаҳза дидамӣ рухи фархундаи фоли ту

هر لحظه دیدمی رخ فرخنده فال تو

Байнами ҷаҳон ба рӯй ту рӯй ту гўиё

بینم جهان به روی تو روی تو گوییا

Чашм манасту мардумаки чашми холи ту

چشم من است و مردمک چشم خال تو

Шуд сояҳо зи партав рӯй ту ҷумлаи нур

شد سایه ها ز پرتو روی تو جمله نور

эй офтоби ҳасани мабодои заволи ту

ای آفتاب حسن مبادا زوال تو

То рафтае чу хоби хуш аз чашми ашкбор

تا رفته ای چو خواب خوش از چشم اشکبار

Ҳқо ки нест дар назарами ҷузи хаёли ту

حقا که نیست در نظرم جز خیال تو

Дорам сиррии ниҳода ба роҳат ки масти ноз

دارم سری نهاده به راهت که مست ناز

Ногоҳ дррсӣ ва шавад поймоли ту

ناگاه دررسی و شود پایمال تو

Ҷомӣ чаҳ ҳоҷатаст ба гуфтан чу зад рақам

جامی چه حاجت است به گفتن چو زد رقم

Бар лавҳи чеҳраи калаки мижаи васфи ҳоли ту

بر لوح چهره کلک مژه وصف حال تو