Зиҳии рӯяти з ҳар рӯе намӯда

زهی رویت ز هر رویی نموده

Ба ҷуз рӯй ту худ рӯеи набӯда

به جز روی تو خود رویی نبوده

Намӯда рӯй хеш аз ҳасани хубон

نموده روی خویش از حسن خوبان

Дили ушшоқ бе сомони рабӯда

دل عشاق بی سامان ربوده

Фурӯғ рӯй ту олам бигирад

فروغ روی تو عالم بگیرد

зи зулфат гар шавад тории гушӯда

ز زلفت گر شود تاری گشوده

Надонад сари ишқати кас ба аз ту

نداند سر عشقت کس به از تو

Ки ҳам худ гуфтае ҳам худ шунӯда

که هم خود گفته ای هم خود شنوده

Агар монад ҳамаи аъёни олам

اگر ماند همه اعیان عالم

Ба хлўтхонаҳи ваҳдати ғунуда

به خلوتخانه وحدت غنوده

Вагар нақши ҳамаи зарроти олам

وگر نقش همه ذرات عالم

Шавад з ойӣна ҳастӣ намӯда

شود ز آیینه هستی نموده

Нагардад қудси зоти лоязолат

نگردد قدس ذات لایزالت

Азон як костаи зин як фузуда

ازان یک کاسته زین یک فزوده

Санои зоти ту ҷомӣ чаҳ донад

ثنای ذات تو جامی چه داند

Чаҳ гуяд носутӯда аз сутӯда

چه گوید ناستوده از ستوده