Зон тозаи хати сабз ки бар лаб фузуда Эй

زان تازه خط سبز که بر لب فزوده‌ای

Ҳушу хирад ба тозагӣ аз мо рабӯда Эй

هوش و خرد به تازگی از ما ربوده‌ای

Хизраст он на хат ки зи лаъли ҳаёти бахш

خضر است آن نه خط که ز لعل حیات‌بخش

Дигар ба оби зндгиш раҳ намӯда Эй

دیگر به آب زندگیش ره نموده‌ای

Хату лабат ки Хизр ва Масеҳанд ҳам нафас

خط و لبت که خضر و مسیحند هم‌نفس

Худ ҳардуро ба лутфи такаллуми сутӯда Эй

خود هردو را به لطف تکلم ستوده‌ای

Гуфтанд носазоӣ ту мегуфт даии бутӣ

گفتند ناسزای تو می‌گفت دی بتی

Имрӯзи хўшдлм ба гумони кон ту бӯда Эй

امروز خوشدلم به گمان کآن تو بوده‌ای

Ҳргаҳ ба лутфи ҷониб мо кардае назар

هرگه به لطف جانب ما کرده‌ای نظر

Бар рӯй мо даричаи раҳмати гушӯда Эй

بر روی ما دریچهٔ رحمت گشوده‌ای

Шабҳо чаҳ ғами зи меҳнат бе хобии миннат

شب‌ها چه غم ز محنت بی‌خوابی منت

Зини сон ки хуш ба маснади роҳати ғунуда Эй

زین سان که خوش به مسند راحت غُنوده‌ای

Гуфтӣ бигӯӣ қиссаи ҷомӣ чаҳ ҳоҷат аст

گفتی بگوی قصه جامی چه حاجت است

Рӯзӣ агар фасонаи маҷнӯни шунӯда Эй

روزی اگر فسانه مجنون شنوده‌ای