Бозами туфайли хайли сегон номи барда Эй

بازم طفیل خیل سگان نام برده ای

эй ман саги ту гарчи ба нокоми барда Эй

ای من سگ تو گرچه به ناکام برده‌ای

Накушода дасти баҳри дуои ту ман ҳануз

نگشاده دست بهر دعای تو من هنوز

Бемӯҷибӣ чаҳ даст ба дашноми барда Эй

بی موجبی چه دست به دشنام برده ای

Май рони саманди ноз ки дар саркашии гарав

می ران سمند ناز که در سرکشی گرو

Аз хинги чарху тавсани айёми барда Эй

از خنگ چرخ و توسن ایام برده ای

Худсози пасти қадари рақибон ки нест кас

خودساز پست قدر رقیبان که نیست کس

Корди фурӯи харӣ ки ту бар боми барда Эй

کآرد فرو خری که تو بر بام برده ای

Дар лутфи тан ки ҳаст ду соид бар он гувоҳ

در لطف تن که هست دو ساعد بر آن گواه

Даст аз саман бар он гули андоми барда Эй

دست از سمن بر آن گل اندام برده ای

Раҳ додае ба боғи ҷамолати насим ро

ره داده ای به باغ جمالت نسیم را

Аз ҷаъди хешу ҷони ман ороми барда Эй

از جعد خویش و جان من آرام برده ای

Ҷомии сипоси лаъли лабаши гӯ ки умрҳо

جامی سپاس لعل لبش گو که عمرها

Файзи карами зи ршҳаҳи он ҷоми барда Эй

فیض کرم ز رشحه آن جام برده ای