эй туро чун ман ба ҳар вайронае девона Эй
ای تو را چون من به هر ویرانهای دیوانهای
Пеши моҳи оризати шамъи фалаки парвона Эй
پیش ماه عارضت شمع فلک پروانهای
Меҳнати ёқӯб аз дарду ғами ман шама Эй
محنت یعقوب از درد و غم من شمهای
Қиссаи Юсуф ба даври хубяти афсона Эй
قصه یوسف به دور خوبیت افسانهای
Нақди ҷону дил на баҳри хеш май хоҳеми мо
نقد جان و دل نه بهر خویش میخواهیم ما
Сарф роҳ туаст агар дорем дарвешона Эй
صرف راه توست اگر داریم درویشانهای
Гар ба холати дасти барадам беш помолам макун
گر به خالت دست بردم بیش پامالم مکن
Мӯри мискинро нишоед кишти баҳри дона Эй
مور مسکین را نشاید کشت بهر دانهای
Хону монгар гашти вайрони шукр каз иқболи ишқ
خان و مان گر گشت ویران شکر کز اقبال عشق
Бар сари кӯй бало дорем меҳнати хона Эй
بر سر کوی بلا داریم محنتخانهای
Бедилонро нест раҳ дар ъушрати ободи висол
بیدلان را نیست ره در عشرتآباد وصال
Баъди азин моу фироқу гӯшаи вайрона Эй
بعد ازین ما و فراق و گوشه ویرانهای
Ҷомӣ аз як ҷуръаи ҷоми ғамат бе худ фитод
جامی از یک جرعه جام غمت بیخود فتاد
Вой агар соқии ҳиҷрон пар диҳад паймона Эй
وای اگر ساقی هجران پر دهد پیمانهای