Аз сабза бар гул хат ме физойӣ

از سبزه بر گل خط می فزایی

Дил май фиребии ҷон май рибоӣ

دل می فریبی جان می ربایی

Ҳар дам чаҳ ое аз дида дар дил

هر دم چه آیی از دیده در دل

Худро ба мардум то кӣ намое

خود را به مردم تا کی نمایی

Шуд умрами охир дар ҷусту ҷӯят

شد عمرم آخر در جست و جویت

эй умри рафтаи охири куҷое

ای عمر رفته آخر کجایی

Давр аз ту ҷонам аз тан ҷудо шуд

دور از تو جانم از تن جدا شد

Афғони зи даврии оҳ аз ҷудоӣ

افغان ز دوری آه از جدایی

Сад шуъла аз дил бар зад забона

صد شعله از دل بر زد زبانه

То бо ғам ту кард ошноӣ

تا با غم تو کرد آشنایی

Шуд бар ман он сари равшан ки бошад

شد بر من آن سر روشن که باشد

Дар ошнои сад равшаноӣ

در آشنایی صد روشنایی

Ҷомӣ макун бас ки аз меҳри хубон

جامی مکن بس که از مهر خوبان

Чун бо дили худ бас май ниёе

چون با دل خود بس می نیایی