Сад хорам аз фироқи ту дар пои дили шикаст

صد خارم از فراق تو در پای دل شکست

Вази гулшани висоли ту номади гулӣ ба даст

وز گلشن وصال تو نامد گلی به دست

Парвози гоҳи мурғи дилами шохи сидра буд

پرواز گاه مرغ دلم شاخ سدره بود

Аз шавқи донаи ту дарин домгаҳ нишаст

از شوق دانه تو درین دامگه نشست

Ҳар кас ки ҳаст ҷуръаи каши ҷом лаъл туаст

هر کس که هست جرعه کش جام لعل توست

Гар шайх порсост вагар ринд май параст

گر شیخ پارساست و گر رند می پرست

зи авроқи фазлу дафтари дониш дилам гирифт

ز اوراق فضل و دفتر دانش دلم گرفت

Хоҳам ниҳоди раҳн май ноб ҳар чаҳ ҳаст

خواهم نهاد رهن می ناب هر چه هست

Вораст май параст ба як ҷуръа май зи худ

وارست می پرست به یک جرعه می ز خود

Бечораи худпараст ки ҳаргизи з худ нараст

بیچاره خودپرست که هرگز ز خود نرست

Мо зи остон майкада гаштем сарбаланд

ما ز آستان میکده گشتیم سربلند

ё раби зи мавҷ фитна мабодаш асоси паст

یا رب ز موج فتنه مبادش اساس پست

Ҷомӣ ба пои хам чу сабуи сари буна ки чарх

جامی به پای خم چو سبو سر بنه که چرخ

Хоҳад ба санги ҳодисаи ин косаро шикаст

خواهد به سنگ حادثه این کاسه را شکست