Ғуломи хомаи он котибам ки шеъри маро

غلامِ خامهٔ آن کاتبم که شعرِ مرا

Чунон ки буд рақам зад на ҳарчӣ хост навишт

چنان که بود رقم زد نه هرچه خواست نوشت

Агарчӣ шеъри фурӯғ аз дурӯғ ме гирад

اگرچه شعر فروغ از دروغ می‌گیرد

Дурӯғу рост дар ӯ ҳарчӣ буд рост навишт

دروغ و راست در او هرچه بود راست نوشت