Бномизд чаҳ дилкаш манзиласт ин

بنامیزد چه دلکش منزل است این

На обу гули ҳамаи ҷон ва диласт ин

نه آب و گل همه جان و دل است این

Басии ма бар фалаки манзили бурӣда

بسی مه بر فلک منزل بریده

Ба умри худ чунин манзили надида

به عمر خود چنین منزل ندیده

Тасаввур кун чу як шахси ин ҷаҳон ро

تصور کن چو یک شخص این جهان را

Ки бошад ҳамчуи чашми ин хонаи он ро

که باشد همچو چشم این خانه آن را

Касе кони шахсро инсон айн аст

کسی کان شخص را انسان عین است

Ҷаҳони мардумии султон ҳусайн аст

جهان مردمی سلطان حسین است

Гулаши гӯйии зи машк чин сириштанд

گلش گویی ز مشک چین سرشتند

Ки номаши хона мишкӣн навиштанд

که نامش خانه مشکین نوشتند

з ҳар лола ба сақфи он намӯна

ز هر لاله به سقف آن نمونه

Магар шуд лолаи зории божгўнаҳ

مگر شد لاله زاری باژگونه

Ба девораши зи гачи гулҳо бурӣда

به دیوارش ز گچ گلها بریده

Гули кофурии сет аз гули дамида

گل کافوری ست از گل دمیده

Мунаққаш аз зари ҳал ҳар дар ӯ

منقش از زر حل هر در او

Дарӣ аз хулд дар ҳар манзар ӯ

دری از خلد در هر منظر او

Мрўҳи хонае дон аз ҷинонаш

مروح خانه ای دان از جنانش

Ки бошад ҳавзи кавсар дар майонаш

که باشد حوض کوثر در میانش

Миёни ҳавзи нргсдони симин

میان حوض نرگسدان سیمین

Буд фаввораҳои наргиси ойин

بود فواره های نرگس آیین

з ҳар наргиси ҷаҳандаи об аз онсон

ز هر نرگس جهنده آب از آنسان

Ки гоҳи шодии об аз чашми ҷонон

که گاه شادی آب از چشم جانان

Ба гирди ҳавзи ҷӯии пари хаму тоб

به گرد حوض جویی پر خم و تاب

Чу Марии симгуни печон дар ӯ об

چو ماری سیمگون پیچان در او آب

Чу лутфи ҳавзу ҷӯии об равон дид

چو لطف حوض و جوی آب روان دید

Гуҳи берун шудан бар хеши печид

گه بیرون شدن بر خویش پیچید

Ба саъй шоҳ шуд ин хонаи обод

به سعی شاه شد این خانه آباد

Чу таърихи иморати фаррухаши бод

چو تاریخ عمارت فرخش باد