Дӯш чун баради сари зи гардиши меҳр

دوش چون برد سر ز گردش مهر

Зилли махрӯтии замин ба сипеҳр

ظل مخروطی زمین به سپهر

Буд алҳақ чу хаймаи мишкӣн

بود الحق چو خیمه مشکین

Саркашеда бар авҷи чархи барин

سرکشیده بر اوج چرخ برین

зи анҷумаши мех ва аз шаҳоби таноб

ز انجمش میخ و از شهاب طناب

Қуббаи он зи моҳи ъолмтоб

قبه آن ز ماه عالمتاب

Ман дар он хайма аз ҳамаи якто

من در آن خیمه از همه یکتا

Чун сутуни пои фишурда бар як ҷо

چون ستون پا فشرده بر یک جا

Кардам аз хотири сухани пардоз

کردم از خاطر سخن پرداز

Бо хирад гуфту гӯии шеъри оғоз

با خرد گفت و گوی شعر آغاز

Гуфтам эй файзи бахши табъи нижанд

گفتم ای فیض بخش طبع نژند

Пояи қадари шеърам аз ту баланд

پایه قدر شعرم از تو بلند

То ба шогирдии ту афтодам

تا به شاگردی تو افتادم

Сохт шогирдии ту устодам

ساخت شاگردی تو استادم

Гавҳари назмам аз ту тоб гирифт

گوهر نظمم از تو تاب گرفت

Чашмаи шеърам аз ту об гирифт

چشمه شعرم از تو آب گرفت

Лек бо ин ҳамеша дар тобам

لیک با این همیشه در تابم

Кас бар оташ намезанад обам

کس بر آتش نمی زند آبم

Ҳаст азон обу тоби ҳосили ман

هست ازان آب و تاب حاصل من

Об дар дидаи тоб дар дили ман

آب در دیده تاب در دل من

Бар сари чорсўии куну фасод

بر سر چارسوی کون و فساد

Ҳеҷ ҷинсии бад-ӣн касод мабод

هیچ جنسی بدین کساد مباد

Гуфт бигзор ҷомии ин гила ро

گفت بگذار جامی این گله را

Имшаб аз ҳад мабар муҷодала ро

امشب از حد مبر مجادله را

Гар ҳаме боядат ривоҷи сухан

گر همی بایدت رواج سخن

Нест зин бешат эҳтиёҷи сухан

نیست زین بیشت احتیاج سخن

Хез ва бар рағми нокасону касон

خیز و بر رغم ناکسان و کسان

Ҳар чаҳ дорӣ ба арзи шоҳи расон

هر چه داری به عرض شاه رسان

Зонка нақди сухани дарин бозор

زانکه نقد سخن درین بازار

Гарчи бошад чу зари тамоми айёр

گرچه باشد چو زر تمام عیار

Наравад ҳамчуи нақдҳои равон

نرود همچو نقدهای روان

То набошад бар он зи сиккаи нишон

تا نباشد بر آن ز سکه نشان

Сиккаи он агар Неи огоҳ

سکه آن اگر نیی آگاه

Нест алои қабули хотири шоҳ

نیست الا قبول خاطر شاه

Шоҳи равшани замири софии дил

شاه روشن ضمیر صافی دل

Ҳомии ҳақу моҳии ботил

حامی حق و ماحی باطل

Маъдани адлу манбаи инсоф

معدن عدل و منبع انصاف

Махзани фазлу маҷмаъи алтоф

مخزن فضل و مجمع الطاف

Шоҳи султони Абӯсаид ки ҳаст

شاه سلطان ابوسعید که هست

Осмони пеши қасри қадараши паст

آسمان پیش قصر قدرش پست

Пушт бар пушти шоҳу шоҳи нишон

پشت بر پشت شاه و شاه نشان

Човушонаши зи ҷоҳи шоҳуашон

چاوشانش ز جاه شاهوشان

Дода шоҳони тоҷўри боҷаш

داده شاهان تاجور باجش

Хон хонон кашида тороҷаш

خان خانان کشیده تاراجش

Дасти ҷўдш чу зар фишон гардад

دست جودش چو زر فشان گردد

Кӣсаи пардози баҳр ва кон гардад

کیسه پرداز بحر و کان گردد

Теғи қаҳраш чу дар масоф шавад

تیغ قهرش چو در مصاف شود

Зуҳраи прдлон шикоф шавад

زهره پردلان شکاف شود

Мурғи тираш чу осмон гирад

مرغ تیرش چو آسمان گیرد

Дар дили душман ошён гирад

در دل دشمن آشیان گیرد

Нахли рмҳш чу бору برارد

نخل رمحش چو بار و برآرد

Бори хасм аз миёна бардорад

بار خصم از میانه بردارد

Ҳар тараф карда рӯи скндрўор

هر طرف کرده رو سکندروار

Бӯда фатҳ аз ямини зафари зи ясор

بوده فتح از یمین ظفر ز یسار

Аҳли ғайбаш ба миннатҳои умед

اهل غیبش به منتهای امید

Дода дар мӯтини мисоли навид

داده در موطن مثال نوید

Файзи хосаши зи олами ҷабарут

فیض خاصش ز عالم جبروت

Карда тасхири малик то малакӯт

کرده تسخیر ملک تا ملکوت

Карда наси ҳақи зи адлу рأФт ӯ

کرده نص حق ز عدل و رأفت او

Ҳамчуи Довӯд бар хилофат ӯ

همچو داوود بر خلافت او

Ман чаҳ гӯям казин ҷамолу ҷалол

من چه گویم کزین جمال و جلال

Бошад андешаи гунгу нотиқаи лол

باشد اندیشه گنگ و ناطقه لال

Ҳар чаҳ андешаро бар он даст аст

هر چه اندیشه را بر آن دست است

Пеши қадари баланд ӯ паст аст

پیش قدر بلند او پست است

Натавон гуфт мадҳи азин бешаш

نتوان گفت مدح ازین بیشش

Ки худо хонд сояи хешаш

که خدا خواند سایه خویشش

Ҳақ буд ҳамчуи шахс ва ӯ соя

حق بود همچو شخص و او سایه

Соя аз шахс май баради моя

سایه از شخص می برد مایه

Ҳар чаҳ дар зоти шахс мавҷӯд аст

هر چه در ذات شخص موجود است

Бе тафовути зи соя машҳӯд аст

بی تفاوت ز سایه مشهود است

Рӯ назар кун дар он дарахти баланд

رو نظر کن در آن درخت بلند

Ки чу бар хоки паст соя фиканд

که چو بر خاک پست سایه فکند

Ҳар чаҳ бинии зи шоху баргу буриш

هر چه بینی ز شاخ و برگ و برش

Ҳама дар соя зоҳираст асараш

همه در سایه ظاهر است اثرش

Ҳамчунин ҳар чаҳ эзади мутаъол

همچنین هر چه ایزد متعال

Дорад аз маънии ҷалолу ҷамол

دارد از معنی جلال و جمال

Партави зилли он буд пайдо

پرتو ظل آن بود پیدا

Аз дилу дасти хусрави воло

از دل و دست خسرو والا

Гар на зи итноби тарсаму ттўил

گر نه ز اطناب ترسم و تطویل

Кунам онро ягони ягони тафсил

کنم آن را یگان یگان تفصیل

Лекини онҷо ки фикрати софии сет

لیکن آنجا که فکرت صافی ست

Ин ишорат ки меравад кофии сет

این اشارت که می رود کافی ست

Чун наёвард тангнои адам

چون نیاورد تنگنای عدم

Тоби ишроқи офтоби қадам

تاب اشراق آفتاب قدم

Шуд зи ишроқи нури худ нозил

شد ز اشراق نور خود نازل

Гашти зоҳир ба шакли сояу зилл

گشت ظاهر به شکل سایه و ظل

То ки хафоаш аз бсорти давр

تا که خفاش از بصارت دور

Кунад аз сояи астФозти нур

کند از سایه استفاضت نور

Кист сояи шаҳии ситораи сипоҳ

کیست سایه شهی ستاره سپاه

Офтоби сипеҳри ҳишмату ҷоҳ

آفتاب سپهر حشمت و جاه

Кист хафоаш фош гӯям фош

کیست خفاش فاش گویم فاش

Халқи дармонда дар маъоду маош

خلق درمانده در معاد و معاش

Гарна зилли злили шоҳ буд

گرنه ظل ظلیل شاه بود

Ки ҷаҳонро ҷаҳони паноҳ буд

که جهان را جهان پناه بود

Дайну дунёи ҳама халал гирад

دین و دنیا همه خلل گیرد

То қиёмат салоҳ напазирад

تا قیامت صلاح نپذیرد

То буд дар баландӣу пастӣ

تا بود در بلندی و پستی

Сояу офтобро ҳастӣ

سایه و آفتاب را هستی

Ёрб ин сояи илоҳӣ ро

یارب این سایه الهی را

Офтоби сипеҳри шоҳӣ ро

آفتاب سپهر شاهی را

Бар сарири бақои мумкини дор

بر سریر بقا ممکن دار

Бар сипеҳри хлўди равшани дор

بر سپهر خلود روشن دار