Сад теғ ҷафо задӣ ва ронадӣ зи дирам

صد تیغ جفا زدی و راندی ز درم

Вонгаҳ гила мекунӣ ки рафтӣ з барам

وانگه گله می کنی که رفتی ز برم

Бо ин ҳамаи хоки бод бар фарқи серум

با این همه خاک باد بر فرق سرم

Гар аҳду вафои ту ба поён набарам

گر عهد و وفای تو به پایان نبرم