Маҳмил риҳлат бабанд эй сорибон каз шавқи ёр

محمل رحلت ببند ای ساربان کز شوق یار

намекашад ҳар дам ба рӯем қатраҳои хӯни қатор

می کشد هر دم به رویم قطره های خون قطار

Зӯдтари оҳанг раҳ кун корзўӣ ӯ маро

زودتر آهنگ ره کن کآرزوی او مرا

Бардааст аз дидаи хоб аз синаи сабр аз дили қарор

برده است از دیده خواب از سینه صبر از دل قرار

Қатъи ин водӣ ба тарки ихтиёри худ тавон

قطع این وادی به ترک اختیار خود توان

Май нуҳум дар қабзаи ҳикмати зимоми ихтиёр

می نهم در قبضه حکمت زمام اختیار

Уштури мастам ки бе худ май рӯм дар роҳ ӯ

اشتر مستم که بی خود می روم در راه او

Нест дар бинии марои ҷузи риштаи меҳраши маҳор

نیست در بینی مرا جز رشته مهرش مهار

Пои кӯбон май баради шавқи ҷамол ӯ маро

پای کوبان می برد شوق جمال او مرا

Зер поем чун ҳариру гул буд хороу хор

زیر پایم چون حریر و گل بود خارا و خار

Ҳар касе бар ноқаи баҳри тӯҳфаи борӣ май наад

هر کسی بر ناقه بهر تحفه باری می نهد

Бори ман фоқааст ва ман зин тӯҳфа ҳастам зери бор

بار من فاقه است و من زین تحفه هستم زیر بار

Ҳар нишони по ки май байнами зи ноқа дар раҳаш

هر نشان پا که می بینم ز ناقه در رهش

Май намояди чеҳраи мақсӯдро ойӣнаи вор

می نماید چهره مقصود را آیینه وار

Як тарафи бонги ҳаддии як ҷониби овоз дароӣ

یک طرف بانگ حدی یک جانب آواز درای

Аз гарони ҷонӣ буд онро ки монад дил ба ҷой

از گران جانی بود آن را که ماند دل به جای

Ноқа чун зикри ҳабибу манзил ӯ башнавад

ناقه چون ذکر حبیب و منزل او بشنود

Гарчи бошад дар гаронӣ кӯҳ гардад бодпоӣ

گرچه باشد در گرانی کوه گردد بادپای

Лайлии андари ҳӣ чу гул бикшод гӯйии перҳан

لیلی اندر حی چو گل بگشاد گویی پیرهن

Каз насим наҷад меояд шамеми ҷонФзоӣ

کز نسیم نجد می آید شمیم جانفزای

Ҳолу ваҷд ман фузуд аз буии ҷон афзой наҷад

حال و وجد من فزود از بوی جان افزای نجد

Сӯии нҷдм эй сабои баҳри худо роҳӣ намой

سوی نجدم ای صبا بهر خدا راهی نمای

Манзили ҷонону кони лутф ва эҳсон аст наҷад

منزل جانان و کان لطف و احسان است نجد

Об ӯ хуши хок ӯ дилкаши ҳавояши длгшоӣ

آب او خوش خاک او دلکش هوایش دلگشای

Лолаи саҳроӣ ӯ бар чеҳраи гули доғ на

لاله صحرای او بر چهره گل داغ نه

Сабзаи атлол ӯ бар ҷаъди сунбули мшксоӣ

سبزه اطلال او بر جعد سنبل مشکسای

Воя он дорам ки байнам наҷадро мأўои хеш

وایه آن دارم که بینم نجد را مأوای خویش

Гар наёбам вояи худ вои ман сад бори вой

گر نیابم وایه خود وای من صد بار وای

Бар канор диҷлаам афтодаи давр аз хону мон

بر کنار دجله ام افتاده دور از خان و مان

Вази ду дидаи диҷлаи хӯн дар канори ман равон

وز دو دیده دجله خون در کنار من روان

Пои бурун кӣ кардамӣ бар хоки Бағдод аз рикоб

پا برون کی کردمی بر خاک بغداد از رکاب

Гар нпичидии ҳавои Ясрибами он сӯи Аннан

گر نپیچیدی هوای یثربم آن سو عنان

Ҳбзои Ясриб ки то икдм кунам онҷои ватан

حبذا یثرب که تا یکدم کنم آنجا وطن

Умрҳо тарки иқомат дар ватан кардан тавон

عمرها ترک اقامت در وطن کردن توان

Мурғи ҷонро ошён аслӣаст он эй худоӣ

مرغ جان را آشیان اصلی است آن ای خدای

Раҳ намой ин мурғро рӯзии сӯии он ошён

ره نمای این مرغ را روزی سوی آن آشیان

Хобгоҳ ҳазратӣ омад кигар будӣ ба фарз

خوابگاه حضرتی آمد که گر بودی به فرض

Марқади покаш чу маҳди исои андари осмон

مرقد پاکش چو مهد عیسی اندر آسمان

Фарз будӣ бар ҳамаи баҳри зиёрати карданаш

فرض بودی بر همه بهر زیارت کردنش

Сарф кардани умрро дар ҷусту ҷӯии нардбон

صرف کردن عمر را در جست و جوی نردبان

Марқад ӯ дар замини пайдои зиҳии ҳурмон ки ман

مرقد او در زمین پیدا زهی حرمان که من

Пои зи сар нокарда биншинам зи тўФши як замон

پا ز سر ناکرده بنشینم ز طوفش یک زمان

Ассалом эй қӣматитар гавҳари дарёии ҷӯад

السلام ای قیمتی تر گوهر دریای جود

Ассалом эй тозатар гулбарги саҳрои вуҷӯд

السلام ای تازه تر گلبرگ صحرای وجود

Ассалом эй он ки то аз ҷабҳа одам натофт

السلام ای آن که تا از جبهه آدم نتافت

Нури пакети каси набард аз қудсён ӯро суҷуд

نور پاکت کس نبرد از قدسیان او را سجود

Ассалом эй он ки занги зулмати куфру нифоқ

السلام ای آن که زنگ ظلمت کفر و نفاق

Сайқали теғи ту аз ойӣна гетӣ задуд

صیقل تیغ تو از آیینه گیتی زدود

Ассалом эй он ки ноед дар ҳамаи куну макон

السلام ای آن که ناید در همه کون و مکان

Тезбинонро ба ҷузи нури ту дар чашми шуҳуд

تیزبینان را به جز نور تو در چشم شهود

Ассалом эй он ки баҳри фарши роҳати бофти даҳр

السلام ای آن که بهر فرش راهت بافت دهر

Атласиро каши з шаб карданд тор аз рӯзи пуд

اطلسی را کش ز شب کردند تار از روز پود

Ассалом эй онкии абвоби шафоати рӯзи ҳашар

السلام ای آنکه ابواب شفاعت روز حشر

Ҷузи калиди лутфи ту бар халқ натавонад гушӯд

جز کلید لطف تو بر خلق نتواند گشود

Ассалом эй он ки то будам дарин меҳнати саро

السلام ای آن که تا بودم درین محنت سرا

Дар серуми савдо ва дар ҷонами таманнои ту буд

در سرم سودا و در جانم تمنای تو بود

ё шафиъи алмзнбини бор гуноҳ оварда ам

یا شفیع المذنبین بار گناه آورده ام

Бар дарат ин бор бо пушт дўтоаҳ оварда ам

بر درت این بار با پشت دوتاه آورده ام

Чашми раҳмати бргшои мӯии сифеди ман нигар

چشم رحمت برگشا موی سفید من نگر

Гарчи аз шармандагӣ рӯй сиёҳ оварда ам

گرچه از شرمندگی روی سیاه آورده ام

Он намегӯям ки будам солҳо дар роҳи ту

آن نمی گویم که بودم سالها در راه تو

Ҳастам он гмраҳ ки акнӯн рӯ ба роҳ оварда ам

هستم آن گمره که اکنون رو به راه آورده ام

Аҷз бехешӣу дарвешӣу длришӣу дард

عجز بی خویشی و درویشی و دلریشی و درد

Ин ҳама бар даъвии ишқат гувоҳ оварда ам

این همه بر دعوی عشقت گواه آورده ام

Деви раҳзан дар камӣни нафасу ҳавои аъдои дайн

دیو رهزن در کمین نفس و هوا اعدای دین

Зини ҳама бо сояи лутфат паноҳ оварда ам

زین همه با سایه لطفت پناه آورده ام

Гарчи рӯй маъзират нагузошт густохии маро

گرچه روی معذرت نگذاشت گستاخی مرا

Карда густохии забон узрхоҳ оварда ам

کرده گستاخی زبان عذرخواه آورده ام

Бастаам бар икдгри нахлии зи хорстони табъ

بسته ام بر یکدگر نخلی ز خارستان طبع

Сӯии фирдавси барин муштӣ гиёҳ оварда ам

سوی فردوس برین مشتی گیاه آورده ام

Давлатами ин бас ки баъд аз меҳнату ранҷи дароз

دولتم این بس که بعد از محنت و رنج دراز

Бар раҳими остонат май нуҳум рӯй ниёз

بر رحیم آستانت می نهم روی نیاز

ё расӯл аллоҳ намегӯям ки меҳмони туам

یا رسول الله نمی گویم که مهمان توام

ё фақирии туъмаи ҷӯй аз реза хон туам

یا فقیری طعمه جوی از ریزه خوان توام

Бар лаби афтодаи забони гургин сегӣам ташнаи ҷон

بر لب افتاده زبان گرگین سگی ام تشنه جان

Орзӯманд наме аз баҳри эҳсони туам

آرزومند نمی از بحر احسان توام

Гар надорам афсари шоҳӣ ба сари ин бас ки ҳаст

گر ندارم افسر شاهی به سر این بس که هست

Гардани таслими зери тавқи фармони туам

گردن تسلیم زیر طوق فرمان توام

Маснади иззати нуҳум бар садри айвони қабул

مسند عزت نهم بر صدر ایوان قبول

Гар наёяд санги рад аз дасти дарбони туам

گر نیاید سنگ رد از دست دربان توام

Шуд гулистон аз хуии рухсори ту хоки ҳиҷоз

شد گلستان از خوی رخسار تو خاک حجاز

Ман ба бӯе гашта хурсанд аз гулистони туам

من به بویی گشته خرسند از گلستان توام

Вораҳон аз гуфту гӯии зоғи тбъонм ки ман

وارهان از گفت و گوی زاغ طبعانم که من

Андалеби мадҳи гӯи мурғи санохони туам

عندلیب مدح گو مرغ ثناخوان توام

Дафтарӣ дорам сиёҳ аз маъсияти бечораи ман

دفتری دارم سیاه از معصیت بیچاره من

Гар шафоати нома Эй ноед зи девони туам

گر شفاعت نامه ای ناید ز دیوان توام

Ҳақи ононе ки умрӣ дар вафоят бӯда анд

حق آنانی که عمری در وفایت بوده اند

Венаи замон дар соҳати қурби ту хуш осӯда анд

وین زمان در ساحت قرب تو خوش آسوده اند

Ҳақи ононе ки роҳиро ки худ паймӯда Эй

حق آنانی که راهی را که خود پیموده ای

Пой аз сари сохтаи эшон ҳамон паймӯда анд

پای از سر ساخته ایشان همان پیموده اند

Ҳақи ононе ки аз тӣаи залолати халқ ро

حق آنانی که از تیه ضلالت خلق را

Ҷуз ба сўби шореъи шаръи ту раҳ нанамуда анд

جز به صوب شارع شرع تو ره ننموده اند

Каз гадои бенавои ҷомии анояти вомгир

کز گدای بینوا جامی عنایت وامگیر

Каши Аннани дили зи кафи нафасу ҳаво брбўдаҳ анд

کش عنان دل ز کف نفس و هوا بربوده اند

Аз саҳоби файзи лутфи оми худ ршҳӣ бирез

از سحاب فیض لطف عام خود رشحی بریز

Бар дилу ҷонаш ки аз лавси гуноҳ олӯда анд

بر دل و جانش که از لوث گناه آلوده اند

Кӯҳли биноииши даҳ зин дар ки умрии зини ҳавас

کحل بیناییش ده زین در که عمری زین هوس

Мардумони чашм ӯ хӯни ҷигар полуда анд

مردمان چشم او خون جگر پالوده اند

Кун қабул ӯро туфайли он касон каз гуфт вгўӣ

کن قبول او را طفیل آن کسان کز گفت وگوی

Ҳам тан ва ҳам ҷон ба роҳати суда ва фарсӯда анд

هم تن و هم جان به راهت سوده و فرسوده اند