Он ки теғи меҳр ӯ дар синаи сад чокам занад

آن که تیغ مهر او در سینه صد چاکم زند

Куштаи онам ки чун маи хайма бар хокам занад

کشته آنم که چون مه خیمه بر خاکم زند

Шавем аз хӯни ҷигаргар сад рақам ҳар дами қалам

شویم از خون جگر گر صد رقم هر دم قلم

Ҷузи хаёли хат ӯ бар лавҳ идрокам занад

جز خیال خط او بر لوح ادراکم زند

Гарчи боғӣам хазони дида , шавам рашки баҳор

گرچه باغی ام خزان دیده، شوم رشک بهار

Абри лутфашгар наме бар хор ва хошокам занад

ابر لطفش گر نمی بر خار و خاشاکم زند

Ҷуз ҳавас набӯд ҳиҷоби роҳи гӯ аз барқи ишқ

جز هوس نبود حجاب راه گو از برق عشق

Лмъаҳ эй котши дарин ҷон ҳўснокм занад

لمعه ای کآتش درین جان هوسناکم زند

Зон баҳор лутф хоҳам буд лабхандон чу гул

زان بهار لطف خواهم بود لبخندان چو گل

Гарчи сад чок аз ҷафо дар доман покам занад

گرچه صد چاک از جفا در دامن پاکم زند

Гар аҷал бинад ки чун мемеРом аз як захми зуд

گر اجل بیند که چون می میرم از یک زخم زود

Бӯсаҳо бар ханҷари бдхўӣ бе бокам занад

بوسه ها بر خنجر بدخوی بی باکم زند

Гуфтам аз ҷомӣ чаҳ ҷурм омад казу пайчии Аннан

گفتم از جامی چه جرم آمد کزو پیچی عنان

Гуфт дасти орзӯ то кӣ ба фитрокам занад

گفت دست آرزو تا کی به فتراکم زند