Дил дид лабати вази ду ҷаҳон бехабар афтод

دل دید لبت وز دو جهان بی خبر افتاد

Байни мастии ин май ки аҷаб коргар афтод

بین مستی این می که عجب کارگر افتاد

Ҳарҷо з ту шурӣаст ҳамоно ки зи хубон

هرجا ز تو شوریست همانا که ز خوبان

Дар тинати поки ту намак бештар афтод

در طینت پاک تو نمک بیشتر افتاد

Зулфи сияҳати сӯхта аз барқ таҷаллӣаст

زلف سیهت سوخته از برق تجلیست

Чун акси ду рухсори ту бар икдгр афтод

چون عکس دو رخسار تو بر یکدگر افتاد

То новаки ту бар сипар афтод на бар ман

تا ناوک تو بر سپر افتاد نه بر من

Сад чин ба чин аз ҳасадам чун сипар афтод

صد چین به چین از حسدم چون سپر افتاد

Парвонаи зи сӯзӣ ки маро ҳаст чаҳ огоҳ

پروانه ز سوزی که مرا هست چه آگاه

Кони шуълаи маро дар ҷигар ӯро ба пар афтод

کان شعله مرا در جگر او را به پر افتاد

Холӣаст дили афрӯз ба ҳар рӯ ки нишон монад

خالیست دل افروز به هر رو که نشان ماند

Ҳарҷо ба батон зотши ту як шарар афтод

هرجا به بتان زآتش تو یک شرر افتاد

Гар зевари тавқи саги ту боядат инак

گر زیور طوق سگ تو بایدت اینک

Аз хӯни дилами лаълу зи ашкам гуҳар афтод

از خون دلم لعل و ز اشکم گهر افتاد

Ҷомии ғазали саъдӣу онон ки ҷавобаш

جامی غزل سعدی و آنان که جوابش

Гуфтанд чу бишунид ба ин назми дарафтод

گفتند چو بشنید به این نظم درافتاد

Ин назм на дар поя саъдӣаст валикин

این نظم نه در پایه سعدیست ولیکن

Бо гуфта ёрон дигар сар ба сар афтод

با گفته یاران دگر سر به سر افتاد