Ҷузи ҳавои васли ту дар сар ҳавас набӯд маро

جز هوای وصل تو در سر هوس نبود مرا

Гар кунӣ пурвои ман пурвой кас набӯд маро

گر کنی پروای من پروای کس نبود مرا

Бастаи ҷони эҳром кӯй туасту қолаби маҳмилаш

بسته جان احرام کوی توست و قالب محملش

Ҷузи дили нолони дарин маҳмил ҷарас набӯд маро

جز دل نالان درین محمل جرس نبود مرا

Маст май гирдам ба даври лаъли ту дар шаҳру кӯй

مست می گردم به دور لعل تو در شهر و کوی

Ҳеҷ тарс аз шаҳнау бим аз асас набӯд маро

هیچ ترس از شحنه و بیم از عسس نبود مرا

Даст мехоҳам ба поят соему молам ба рӯй

دست می خواهم به پایت سایم و مالم به روی

Беш азин чизеи зи лутфат мултамис набӯд маро

بیش ازین چیزی ز لطفت ملتمس نبود مرا

Як нафас мехоҳам аз лаъли лабат дар кори хеш

یک نفس می خواهم از لعل لبت در کار خویش

Лек ҳаргиз бо ту ҳади ин нафас набӯд маро

لیک هرگز با تو حد این نفس نبود مرا

Баъди дайрамгар диҳии дашноми ҳоле бас макун

بعد دیرم گر دهی دشنام حالی بس مکن

Зонка сад чандин ба ҳар дам аз ту бас набӯд маро

زانکه صد چندین به هر دم از تو بس نبود مرا

Гуфтае ҳар дам расад аз ҷомем шеърӣ ба даст

گفته ای هر دم رسد از جامیم شعری به دست

Чун кунам зини хидматӣ ба дастрасӣ набӯд маро

چون کنم زین خدمتی به دسترسی نبود مرا