Маро бар нӯки мижгони бас ки хӯни дили ҷигари бандад

مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد

Ба рӯяти мардуми чашми марои роҳи назари бандад

به رویت مردم چشم مرا راه نظر بندد

Мазан оташ ба ман эй маи зи доғи ҳиҷри хеши имшаб

مزن آتش به من ای مه ز داغ هجر خویش امشب

Мабодои дӯди ман роҳи дамӣдан бар срҳи бандад

مبادا دود من راه دمیدن بر سرح بندد

Кашад лутфи ниқобами гоҳу гуҳи ҳурмони дидорат

کشد لطف نقابم گاه و گه حرمان دیدارت

Чу зулфат бар гули сӯрии ниқоб аз машк барбандад

چو زلفت بر گل سوری نقاب از مشک بربندد

Раги ҷонами зи завқи он миён шуд бо камар ҳамбар

رگ جانم ز ذوق آن میان شد با کمر همبر

Чу бошад аз миёни маҳрӯми худро бар камари бандад

چو باشد از میان محروم خود را بر کمر بندد

Чу накушояд дили ошиқи биҷуз дар суҳбати ҷонон

چو نگشاید دل عاشق بجز در صحبت جانان

Ҳамон ба кӯ дар суҳбат ба рӯй халқи дарбандад

همان به کو در صحبت به روی خلق دربندد

Ба талхӣ май гшои гуҳи гуҳи даҳон дар носазои ман

به تلخی می‌گشا گه‌گه دهان در ناسزای من

зи ширинии мабодои он ду лаб бар икдгри бандад

ز شیرینی مبادا آن دو لب بر یکدگر بندد

Чу ҷомии васфи он лаб ҳо нависад ршҳаҳи калакаш

چو جامی وصف آن لب‌ها نویسد رشحه کلکش

Шавад ҷлоби қанди ноб ва бар коғази шукри бандад

شود جلاب قند ناب و بر کاغذ شکر بندد