Ид шуду андари канору бӯса бо ҳам ҳар ду ёр

عید شد و اندر کنار و بوسه با هم هر دو یار

Ёр мо нодода бӯса мекунад аз мо канор

یار ما ناداده بوسه می کند از ما کنار

Диданаш идасту идии бӯса додан бар лабаш

دیدنش عید است و عیدی بوسه دادن بر لبش

эй худои зини иду идии ком муштоқон барор

ای خدا زین عید و عیدی کام مشتاقان برآر

Гар диҳад нашимурда аз лаби бӯсаи идии маро

گر دهد نشمرده از لب بوسه عیدی مرا

Шукри он давлат наёрам гуфт то рӯзи шумор

شکر آن دولت نیارم گفت تا روز شمار

намекунам ҳар рӯзи идӣ зон ду рух аммо накард

می کنم هر روز عیدی زان دو رخ اما نکرد

Зон лаби нӯшин марои ҳаргиз ба идии шармсор

زان لب نوشین مرا هرگز به عیدی شرمسار

намекунам аз ранги нави ҷома ба расми иди нав

می کنم از رنگ نو جامه به رسم عید نو

Бас ки хӯни дили ҳамеи резами зи чашми ашкбор

بس که خون دل همی ریزم ز چشم اشکبار

Ид ушшоқаст ва ҳар ҷо ронад аз наъли саманд

عید عشاق است و هر جا راند از نعل سمند

Сад ҳилол ид гардад дар раҳ ӯ ошкор

صد هلال عید گردد در ره او آشکار

Ҷомёи гираши сари раҳи баҳри идӣ зонка ид

جامیا گیرش سر ره بهر عیدی زانکه عید

Ғайри азин кор гадоён нест дар ҳар раҳгузор

غیر ازین کار گدایان نیست در هر رهگذار