эй чу гулбарги трии оризи зебои ту хуш

ای چو گلبرگ طری عارض زیبای تو خوش

Гирди он ҳалқа зада зулфи самани сои ту хуш

گرد آن حلقه زده زلف سمن سای تو خوش

Пой то сари ту чунонӣ ки буд бӯса задан

پای تا سر تو چنانی که بود بوسه زدن

Бар рухи хуби ту зебо ба кафи пои ту хуш

بر رخ خوب تو زیبا به کف پای تو خوش

Гар кунӣ пурсиш вагар хандаи занӣ бар ҳолам

گر کنی پرسش و گر خنده زنی بر حالم

Ҳар чаҳ ояд буд аз лаъли шкрхои ту хуш

هر چه آید بود از لعل شکرخای تو خوش

Хлътии хос буд гесуят аз шеъри сиёҳ

خلعتی خاص بود گیسویت از شعر سیاه

Ки зи сар то ба қадам ҳаст ба болои ту хуш

که ز سر تا به قدم هست به بالای تو خوش

Дидаи хуши гашт чу бинишаст хаёли ту дар ӯ

دیده خوش گشت چو بنشست خیال تو در او

Биншин хурраму хандон ки буд ҷои ту хуш

بنشین خرم و خندان که بود جای تو خوش

Ваъдаи ҷинати нася ба вараъи варзони даҳ

وعده جنت نسیه به ورع ورزان ده

Ки ба нақдаст дили мо ба тамошои ту хуш

که به نقد است دل ما به تماشای تو خوش

Хуши супурдии дилати имрӯз ба дарду ғами ишқ

خوش سپردی دلت امروز به درد و غم عشق

Боди имрӯзи ту хуши ҷомӣу фардои ту хуш

باد امروز تو خوش جامی و فردای تو خوش